
Από τον Dan Hart, για την ιστοσελίδα LifeNews.com
Καθώς ο πληθυσμός της Δύσης συνεχίζει να παρουσιάζει ταχεία γήρανση λόγω του αυξημένου προσδόκιμου ζωής και της μείωσης των ποσοστών γεννήσεων, παρατηρείται συγχρόνως μια άλλη ανησυχητική τάση: η σημαντική αύξηση της μοναξιάς, ειδικά μεταξύ των ηλικιωμένων, ήδη μάλιστα από την ηλικία των 45 ετών. Οι ερευνητές λένε ότι υπάρχει ισχυρή σύνδεση μεταξύ της αύξησης της μοναξιάς και της επιλογής που κάνουν πολλοί άνθρωποι σήμερα να μην κάνουν παιδιά ή να ζουν μόνοι τους, χώρια από τα ενήλικα παιδιά τους.
Σε έκθεση του Institute for Family Studies (IFS), που αφορά στις ΗΠΑ, σημειώνεται ότι τα ποσοστά μοναξιάς αυξάνονται, επηρεάζοντας το 40% των ατόμων ηλικίας 45 ετών και άνω (αύξηση 5% από το 2018). Επιπλέον, ο αριθμός εκείνων που ζουν μόνοι στα 80 και 90 τους θα εκτοξευθεί σύντομα, «από το 6% όλων των νοικοκυριών το 2018 σε 12% το 2028».
Τα δεδομένα για τις νεότερες γενιές δείχνουν ότι η τάση της μοναχικής διαβίωσης θα αυξηθεί περαιτέρω, καθώς τα ποσοστά γεννήσεων συνεχίζουν να μειώνονται κατακόρυφα. Οι προβλέψεις του IFS «δείχνουν ότι έως και το 30% όλων των γυναικών που γεννήθηκαν το 1989 στις ΗΠΑ πιθανότατα θα παραμείνουν άτεκνες». Καθώς αυτή η ομάδα χωρίς παιδιά γερνά, σύμφωνα με τις μελέτες, είναι πιο πιθανό να αναφέρει ότι νιώθει μοναξιά σε σχέση με όσες έχουν παιδιά. Άλλη μελέτη, σε άτομα ηλικίας 50 ετών και άνω, έδειξε ότι όσοι «δεν έχουν παιδιά εν ζωή ανέφεραν σημαντικά υψηλότερο επίπεδο μοναξιάς σε σύγκριση με εκείνους που είχαν εν ζωή παιδιά», ακόμη και όταν ελέγχθηκαν και άλλοι παράγοντες που σχετίζονται με τη μοναξιά.
Δεν είναι, όμως, μόνο οι μεγαλύτεροι σε ηλικία χωρίς παιδιά που αναφέρουν μοναξιά. Τα δεδομένα δείχνουν ότι ακόμη και μεταξύ εκείνων που έχουν ενήλικα παιδιά, αλλά ζουν μόνοι, περίπου το ένα τρίτο (34%) αναφέρει κοινωνική απομόνωση. Η επιλογή να ζουν μακριά από τα παιδιά τους μπορεί να οδηγεί σε αυτή την κατάσταση. Οι έρευνες δείχνουν ότι σχεδόν το ένα τρίτο (31%) των ηλικιωμένων λένε ότι επιθυμούν να ζήσουν με τα παιδιά τους όταν δεν μπορούν πλέον να ζήσουν ανεξάρτητα, αλλά μόνο το 17% περίπου ζει με τα ενήλικα παιδιά του.
«Η συνύπαρξη των γενεών και η αγάπη είναι πολύ πιο γλυκά ανατρεπτικές από οτιδήποτε δοκίμασα ποτέ ως νέος άνδρας», Arthur Brooks, καθ. κοινωνιολογίας Harvard
Ειδικοί, όπως ο κοινωνικός επιστήμονας και καθηγητής του Harvard Arthur Brooks, λένε ότι, όπου είναι δυνατόν, οι ηλικιωμένοι θα πρέπει να ζουν με τα παιδιά και τα εγγόνια τους για μια σειρά από λόγους που είναι για όλους ευεργετικοί. Επισημαίνει μελέτες που δείχνουν ότι εάν η απόφαση είναι εθελοντική, «τα εγγόνια που μεγαλώνουν σε νοικοκυριά με πολλές γενιές εμφανίζουν υψηλότερη γνωστική λειτουργία αργότερα στην ζωή από τα αντίστοιχα εγγόνια που μεγαλώνουν σε σπίτια με παρουσία μόνο γονέων και παιδιών».
Ο Brooks συνεχίζει υποστηρίζοντας ότι οι παππούδες και οι γιαγιάδες είναι αυτοί που ωφελούνται περισσότερο από αυτή την ρύθμιση. «Οι ηλικιωμένοι που ζουν σε περιβάλλοντα πολλών γενεών έχουν 40% χαμηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας από εκείνους που δεν το κάνουν. Επίσης, αναφέρουν υψηλότερη ικανοποίηση από τη ζωή και λιγότερα συμπτώματα κατάθλιψης».
Καθώς το ποσοστό των άτεκνων γυναικών κάτω των 45 ετών συνεχίζει να αυξάνεται, η έρευνα δείχνει ότι η εθελοντική τους απόφαση να παραμείνουν άτεκνες πιθανότατα θα αποδειχθεί κοντόφθαλμη, καθώς θα μεγαλώνουν. «Το πρόβλημα είναι ότι τα ποσοστά μοναξιάς αυξάνονται μεταξύ των ηλικιωμένων και επιδεινώνονται από τα αυξανόμενα επίπεδα άτεκνης ζωής, καθώς οι άτεκνοι είναι πιο πιθανό να είναι μόνοι στα γηρατειά» δηλώνει η έρευνα του IFS. «Καθώς η γονιμότητα μειώνεται και το προσδόκιμο ζωής αυξάνεται, περισσότεροι ηλικιωμένοι θα εισέλθουν στην τρίτη ηλικία χωρίς παιδιά και με λιγότερες ενσωματωμένες πηγές διαγενεακής σύνδεσης».
Ο καθηγητής Brooks προσωπικά βεβαιώνει την αξία της ζωής κοντά στις παλαιότερες γενιές, περιγράφοντας πώς αυτός και η σύζυγός του ζουν τώρα κάτω από την ίδια στέγη με τον 27χρονο γιο τους, την σύζυγό του και τα παιδιά τους. «Σε έναν κόσμο τόσο γεμάτο μοναξιά και αποδιοργάνωση,... η συνύπαρξη των γενεών και η αγάπη είναι πολύ πιο γλυκά ανατρεπτικές από οτιδήποτε δοκίμασα ποτέ ως νέος άνδρας. Αν είστε έτοιμοι να αντισταθείτε σε έναν κόσμο που σας αφήνει παγωμένους, αυτό μπορεί να είναι ακριβώς αυτό που ψάχνετε».
Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου: «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»
Πηγή: lifenews.com
