Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»
Η νομική αναγνώριση του «γάμου» - καλουμένου- των ομοφυλοφίλων παρέχει και άλλες διευκολύνσεις πλην αυτού, μεταξύ άλλων και το δικαίωμα να καταστρέψει κάποιος την οικογένειά του, δηλώνοντας πως ανήκει σε «άλλο φύλο», ενώ είναι ήδη σε γάμο σύμφωνο με το βιολογικό του φύλο.
Η νομική διάσταση της «αλλαγής φύλου» στον έγγαμο
Στις 15/02/24 ψηφίστηκε ο ν. 5089/2024, ΦΕΚ 27/Α/16-2-2024, περί ισοτιμίας στο γάμο. Στο άρθρο 14 : «Καταργούμενες διατάξεις - Κατάργηση παρ. 3 άρθρου 3 ν. 4491/2017, δηλώνεται ότι: «Η παρ. 3 του άρθρου 3 του ν. 4491/2017 (Α' 152), περί της προϋπόθεσης αγαμίας για τη διόρθωση του καταχωρισμένου φύλου, καταργείται. (1)
Το καταργούμενο άρθρο του 2017 προέβλεπε ως εξής: – «Διόρθωση του καταχωρισμένου φύλου – Προϋποθέσεις»: 3. Προϋπόθεση για τη διόρθωση του καταχωρισμένου φύλου είναι το πρόσωπο που αιτείται τη διόρθωση να μην είναι έγγαμο.(2)
Ο νόμος του 2017 αναγνώριζε πως εάν ένα έγγαμο άτομο, άνδρας ή γυναίκα «διορθώσει», «αλλάξει», ή όπως αλλιώς χαρακτηρισθεί ο παραλογισμός, το φύλο του, οι ρόλοι, οι ταυτότητες, οι ισορροπίες ανατρέπονται με συγκλονιστικό τρόπο για την οικογένεια, τον/τη σύζυγο, τα παιδιά. Επειδή η «αλλαγή» αφορά και σε άλλους, εκτός από τον ίδιο τον ενδιαφερόμενο, το έγγαμο άτομο δεν επιτρέπεται να «αλλάξει φύλο». Ο τελευταίος νόμος, όμως, προσέφερε και αυτή την ολέθρια «εξυπηρέτηση». Επέτρεψε να θυσιάζεται η οικογένεια και οι άνθρωποί της για να ικανοποιηθεί μια αυταπάτη, ένα ψέμα, μια σεξουαλική επιθυμία.
Οι γάμοι αυτοί συνήθως καταλήγουν σε διαζύγιο έχοντας προκαλέσει σοβαρά τραύματα στα παιδιά και στους συζύγους. Κάποιες περιπτώσεις «τρανς γυναίκας» έγιναν πρωτοσέλιδα περιοδικών όπως το TIME και το Vanity Fair με πρωταγωνιστές τους Laverne Cox και Bruce «Caitlyn» Jenner, εγγάμων ανδρών που ανακοίνωσαν προκλητικά ότι είναι γυναίκες. Στην σκιά αυτών των ανδρών, όμως, που δήλωσαν νέα ταυτότητα και νέα ζωή, βρίσκονται οι σύζυγοι που άφησαν πίσω τους. Πολλές αυτοαποκαλούνται «τρανς χήρες».
Ο σύζυγός της δήλωσε πως είναι «γυναίκα». Τώρα εκείνη περιμένει το διαζύγιο… https://www.telegraph.co.uk/news/2021/06/20/trans-widows-fear-trapped-loveless-marriages-gender-law-changes/
Ενώ η οικογένεια βουλιάζει, η κουλτούρα επιβάλλει «εορτασμούς»
Περιστασιακά, βλέπουμε αυτές τις τρανς χήρες να εμφανίζονται σε viral βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κάποτε, κάποια μέσα καλύπτουν την δεινή τους κατάσταση. Τα φεμινιστικά μέσα, ασκώντας κριτική στην κακοποίηση του γυναικείου φύλου, ρίχνουν φως στα βάσανα των γυναικών που εγκαταλείφθηκαν από τους άνδρες που παντρεύτηκαν. Κατά καιρούς, ακόμη και ο «κυρίαρχος» τύπος αναγνωρίζει την ύπαρξή τους. Τα προβλήματα και η σύγχυση που βιώνουν, την ώρα που ο «πολιτισμός» περιμένει από αυτές να αγκαλιάσουν και να εορτάσουν την σύγχυση φύλου των συζύγων τους, είναι ένας πόνος που δεν μπορούν να τον εκφράσουν από το φόβο της καταδίκης ή των κατηγοριών για «τρανσφοβία». (3)
Όταν ένας άνδρας ισχυρίζεται ότι είναι γυναίκα, δεν είναι απλά ότι φοράει ένα φόρεμα και ένα ψεύτικο στήθος. Αναγκάζει την γυναίκα και τα παιδιά του να συμπλέουν διαρκώς με την αυταπάτη του, λόγω της υποτιθέμενης «συμπόνιας», που επιβάλλει την δική τους αναγκαστική συμμόρφωση. Με το τρόπο αυτό η ιδεολογία του φύλου, αυτή η νέα ιατρικοποιημένη εκδήλωση της σεξουαλικής επανάστασης, γίνεται όπως και όλα τα άλλα πηγή μεγάλης δυστυχίας για τα παιδιά και τις οικογένειες. Στο όνομα της «απελευθέρωσης» και του δικαιώματος του «coming out», οι γυναίκες αναμένεται να απαρνηθούν τους συζύγους τους και τα παιδιά αναμένεται να απαρνηθούν τους πατέρες τους.
Εγκατέλειψε το μωρό και τη σύζυγο για να γίνει «γυναίκα» https://x.com/maryarchived/status/1805953986375172128
Όταν ο πατέρας αποφασίζει πως είναι και αυτός «γυναίκα»
Μια «τρανς χήρα», η Shannon, μοιράζεται την εμπειρία της.(3)
Ο σύζυγός της άρχισε να ντύνεται cross-dressing λίγο μετά τον γάμο τους, αλλά στην αρχή προσπάθησε να το κρύψει. «Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες "τρανς χήρες", ο σύζυγος αποκάλυψε τι συνέβαινε μετά το πρώτο μας μωρό» θυμάται. «Όταν το μωρό μας νοσηλευόταν για μια σοβαρή ασθένεια, ήρθε στο νοσοκομείο και μου είπε ότι ντυνόταν crossdressing, όταν ήταν έφηβος και είχε την επιθυμία να ντύνεται έτσι και τώρα ως ενήλικας. Συμφωνήσαμε να πάμε σε ψυχολόγο, η οποία πίστευα πως θα βοηθούσε να σωθεί ο γάμος μας από αυτή την συμπεριφορά του που έβλαπτε την σχέση μας. Στο παρελθόν, είχα μάθει ότι έφτιαχνε τα νύχια και ξύριζε τα πόδια του, κάτι που λειτουργούσε πραγματικά απωθητικά για μένα».
Υπήρχε σαφώς σεξουαλική συνιστώσα σε αυτό που έκανε ο σύζυγός της, καθώς ο άντρας της διεγειρόταν ντυμένος ως γυναίκα. Αυτή η πάθηση αναφέρεται ως «αυτογυναικοφιλία».
«Υπολόγισα ότι ο θεραπευτής που θα βλέπαμε θα το αναγνώριζε κι αυτός», συνέχισε. «δεν ήξερα, όμως, ότι τον έβλεπε ήδη χωρίς εμένα και ήταν μια ΛΟΑΤΚΙ+ θεραπεύτρια που την συνιστούσαν ανεπιφύλακτα άλλοι cross-dressing και άνδρες που επιθυμούσαν να κάνουν μετάβαση φύλου. Η σύμβουλος πήρε το μέρος του και μου είπε ότι ήμουν στενόμυαλη, επειδή δεν του επέτρεπα να έχει περιπέτειες cross-dressing με άλλους άνδρες. Μου είπε επίσης ότι πιθανότατα ήμουν λεσβία, επειδή είχα ερωτευτεί τον άντρα μου, ο οποίος είχε αυτή τη θηλυκή πλευρά. Επίσης, είπε ότι θα ήταν καλύτερος σύζυγος αφού θα εξερευνούσε την θηλυκή του πλευρά, μέσα από το cross-dressing οπότε θα μπορούσε να επικοινωνήσει καλύτερα μαζί μου».
Μετά από δύο συνεδρίες, η Shannon είπε στον άντρα της ότι δεν ήθελε να συνεχίσει με αυτή την θεραπεύτρια και επιθυμούσε και εκείνος να κάνει το ίδιο. Αυτός συμφώνησε ή έτσι νόμιζε. Τα πράγματα χειροτέρεψαν από εκεί και πέρα:
«Δεκατέσσερα χρόνια γάμου ζούσαμε χωριστά, ενώ εγώ ζούσα ένα σπίτι που είχαμε μακριά. Κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου εκείνος γνώρισε κάποιον στο διαδίκτυο και έγινε ακόμη πιο απόμακρος και ψυχρός απέναντί μου. Μακάρι να μπορούσα να πω κάτι διαφορετικό, αλλά βρήκα ορμόνες που του είχαν σταλεί από το εξωτερικό, είχε φτιάξει μια ψεύτικη κοιλιά εγκυμοσύνης και την φορούσε στο σπίτι μέσα από την ρόμπα μου, με πίεσε για να θηλάσει ο ίδιος την κόρη μας, ακόμη παρατήρησα πως είχε αναπτύξει στήθος.
Εκείνος είχε μια έξυπνη δικαιολογία για όλα. Κάποια στιγμή, η στάση του άλλαξε πραγματικά απέναντί μου και απέναντι στα παιδιά, δεν ερχόταν στο σπίτι και απέφευγε να μας μιλήσει στο τηλέφωνο, οπότε κατάλαβα ότι κάτι συνέβαινε. Σύντομα βρήκα χρεώσεις πιστωτικών καρτών από αγορές σε κατάστημα εσωρούχων και από ένα γυναικείο πολυκατάστημα. Υπέθεσα ότι έκανε παρενδυσία κατά την απουσία μου και τον ρώτησα για τις χρεώσεις. Δεν ζήτησε συγγνώμη, ούτε τον ένοιαζε πώς ένιωθα.
Σύντομα η γυναίκα ανακάλυψε ότι ο σύζυγός της είχε επιστρέψει στην προηγούμενη σύμβουλο, η οποία «ήδη του είχε γράψει μια επιστολή για να προχωρήσει σε μετάβαση 11 χρόνια νωρίτερα, και αυτός έπαιρνε ορμόνες όλο αυτό το διάστημα». Του μίλησε τότε ανοιχτά για το θέμα και υπέβαλε αίτηση διαζυγίου.
«Όταν τελικά εκείνος παραδέχτηκε ότι έπραξε όλα τα παραπάνω, ισχυρίστηκε ότι αν δεν το έκανε αυτό θα αυτοκτονούσε. Αυτό είπε στον 10χρονο γιο του. Ήξερε όμως ότι εγώ ήξερα περισσότερα. Μου είπε, «αυτός είμαι» στην τελευταία μας συνεδρία συμβουλευτικής με έναν νέο σύμβουλο, ένα χρόνο αφότου είχα αρχικά υποβάλει αίτηση διαζυγίου. (Ακύρωσα την αρχική μου αίτηση όταν εκείνος μου είπε ότι ήθελε να είναι ο άνθρωπος που έφτιαξε ο Θεός). Είπε στα μικρότερα παιδιά μας ηλικίας 5 και 6 ετών ότι περνούσε μια φάση «μεταμόρφωσης» σαν πεταλούδα. Ισχυριζόταν ότι όλοι θα ήμασταν πιο ευτυχισμένοι. Έλεγε στα παιδιά ότι εγώ (η μαμά τους) θα ήμουν πιο ευτυχισμένη επειδή δεν θα τσακωνόμασταν πια. Μας πετούσε εμένα και τα παιδιά σαν σκουπίδια και μας άφηνε άστεγους για να μπορέσουμε να είμαστε ευτυχισμένοι.
Η οικογένεια δοκιμάζεται.
Το συναισθηματικό ταξίδι ήταν βασανιστικό. «Ήταν πολύ δύσκολο να αποδεχτώ ότι ο σύζυγός μου ήταν τόσο τρελός και φετίχ, και σε τέτοιο ακραίο βαθμό», συνέχισε η Shannon. «Με κατηγορούσε συστηματικά για την παρενδυσία του και άλλες φορές με έλεγε τρελή επειδή υποψιαζόμουν ότι ντυνόταν με παρενδυσία. Ένιωθα ότι έχανα τα λογικά μου. Δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου. Πάντα τον πίστευα, ακόμα και όταν έλεγε ότι ήταν δικό μου λάθος που ντυνόταν με παρενδυσία. Περνούσα πολλές περιόδους κατάθλιψης και θυμού λόγω της παρενδυσίας του στον γάμο μας».
«Ωστόσο, έπρεπε να τα αφήσω όλα πίσω μου, να τα ξεχάσω και να προχωρήσω για τα παιδιά μας. Μου ράγιζε η καρδιά που άντεχε να φύγει μακριά από τα παιδιά μας. Ο αντίκτυπος που θα είχε αυτό σε αυτά με επηρέασε περισσότερο. Ήταν δύσκολο για μένα, ήμουν οικονομικά εξαντλημένη με τρία παιδιά και χωρίς δουλειά. Δεν είχα δουλέψει για μια δεκαετία. Τα παιδιά μας είχαν κατ΄οίκον εκπαίδευση όλο τον προηγούμενο καιρό. Ωστόσο, τώρα έπρεπε να τα βάλω σε δημόσια σχολεία.
Έκλαιγα κάθε μέρα πηγαίνοντας στην δουλειά, γιατί τα παιδιά μου μου έλειπαν πάρα πολύ. Ο πρώην μου έκανε επισκέψεις κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο και μια καθημερινή βράδυ. Ο χρόνος μου με τα παιδιά μειώθηκε σε λιγότερο από το μισό, εξαιτίας του χρόνου που πήγαιναν μαζί του και του χρόνου τους στο σχολείο. Πάλεψα με την επιθυμία μου να πεθάνω. Σχεδίαζα να αυτοκτονήσω στην ηλικία των 50 ετών, όταν το τελευταίο μας παιδί θα έφευγε για το πανεπιστήμιο. Δεν το έκανα. Το σοκ, ο θυμός και η θλίψη ήταν τόσο έντονα….Τελικά, έστρεψα την εμπειρία και τα αισθήματά μου στην καταπολέμηση του τρανς κινήματος, αφού είδα στην πράξη ότι στοχοποιούσε τα παιδιά και γινόταν ταχύτατα αποδεκτό σε όλα τα ιδρύματα της χώρας.
Η ψυχολογική κατάσταση των παιδιών:
Τα παιδιά έχουν πλέον μεγαλώσει και όπως λέει η ίδια, επιφανειακά προσεγγίζοντάς τα δεν θα υποψιαζόσουν ότι κάτι δεν πάει καλά. «Ωστόσο, αν έχετε στενή σχέση μαζί τους, σίγουρα θα καταλάβεται ότι αυτό τους έχει επηρεάσει», συνεχίζει. «Όταν ήταν στο σχολείο, ντρέπονταν πολύ για τον πατέρα τους. Τα πήγαν σε ψυχολόγο-σύμβουλο και τους είπαν να μην αποκαλούν πλέον τον πατέρα τους «μπαμπά». Ήταν συντετριμμένα. Ήταν ιδιαίτερα δύσκολο για τους γιους μου που έκλαιγαν μέχρι να τους πάρει ο ύπνος για χρόνια».
Η κόρη μου κρατούσε κρυφή την θλίψη της και προσποιούταν ότι ήταν καλά. Η αμφίθυμη θλίψη είναι δύσκολο να την διαχειριστεί κάποιος, ειδικά ένα νέο άτομο. Δεν νομίζω ότι κάποιο από τα παιδιά μου έχει επεξεργαστεί πλήρως την εμπειρία του. Η αλήθεια είναι ότι δεν θα γνωρίσουμε πόσο επηρέασε αυτό την ζωή μας μέχρι να την ζήσουμε ολόκληρη. Υπάρχει τόσος πολύς πόνος στη καρδιά των παιδιών, θρηνώντας έναν πατέρα που σιγά σιγά διαγράφει τον εαυτό του και γίνεται ένας άλλος, αγνώριστος. Η «θλίψη που διαρκεί για μια ζωή» είναι ο καλύτερος τρόπος για να περιγράψει κανείς τα αισθήματά τους. Είναι σαν να ξέρεις ότι κάποιος πεθαίνει σύντομα και θρηνείς γιατί σκέφτεσαι και φοβάσαι την ολοκληρωτική απώλεια. Έχουν γίνει έξι απόπειρες αυτοκτονίας από τα τρία παιδιά μας. Ένα παιδί έμεινε για μεγάλο χρονικό διάστημα σε ψυχιατρική κλινική. Ένα άλλο παιδί έχει ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και αυτοτραυματίστηκε. Η αυτοεκτίμησή του σίγουρα επηρεάστηκε.
Γιατί θα πρέπει η καταστροφή της οικογένειας να εορτάζεται και να γίνεται νόμιμη;
Μία από τις πιο οδυνηρές πτυχές της εμπειρίας τους, συνεχίζει η μητέρα, είναι το γεγονός ότι ο πολιτισμός περίμενε ότι όλοι στην οικογένεια όφειλαν να γιορτάσουν για αυτό που είχε συμβεί: «Για την καταστροφή μιας οικογένειας, την διαγραφή ενός πατέρα, ενός γιου, ενός αδελφού κ.λπ. Το τρανς κίνημα είναι τόσο διαβρωτικό για την οικογένεια και τα φυσικά δικαιώματα. Είναι τόσο απελπιστικό να βλέπεις τον κόσμο να γιορτάζει συλλογικά την κατάρρευση της οικογένειας, της ελευθερίας του λόγου, της προστασίας των γυναικών, της αλήθειας, της θρησκευτικής ελευθερίας και της εμπιστοσύνης στις σχέσεις. Είναι ακόμη πιο δύσκολο όταν έχεις βρεθεί στην πρώτη γραμμή και έχεις υποστεί την καταστροφή που προκαλεί αυτό το κίνημα. Πονάει. Συχνά κλαίω όταν βλέπω ιστορίες στην τηλεόραση που προωθούν την τρανς ατζέντα».
«Μην επιτρέψετε στην καλοσύνη και την ενσυναίσθησή σας να χρησιμοποιηθούν ως όπλα εναντίον σας», καταλήγει. «Η ιδεολογία των φύλων δεν μπορεί να συνυπάρχει με τα δικαιώματα οποιασδήποτε άλλης ομάδας. Τα παιδιά είναι ευλογία και από την στιγμή της δημιουργίας τους έχουν δικαίωμα σε μία μητέρα και σε έναν πατέρα. Η υποτιθέμενη «ολοκλήρωση» ενός ενηλίκου δεν μπορεί να γίνεται εις βάρος των παιδιών. Τα παιδιά δεν είναι τόσο ανθεκτικά όσο ισχυρίζονται οι άνθρωποι. Θέλουμε να τα μεγαλώνουμε με την αλήθεια ή να τα διδάσκουμε ότι το ψέμα είναι σωστό και ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα; Η συμφωνία με ένα ψέμα (στο οποίο βασίζεται το τρανς κίνημα) είναι επιζήμια για τον πολιτισμό, όπως ακριβώς είναι επιζήμια για την οικογένεια».
Δεν χρειάζονται σχόλια. Η παραπάνω περίπτωση δεν είναι η μοναδική. Την αναδείξαμε γιατί γνωρίζουμε πως μόνο μέσα από τις αληθινές ιστορίες προσεγγίζεται σωστά η τραγική απερισκεψία του νόμου, που επέτρεψε την ανύπαρκτη και ψεύτικη «διόρθωση» φύλου ακόμη και σε έγγαμους. Με το τρόπο αυτό, η Ελληνική Πολιτεία θυσίασε την ενότητα και την πρόοδο της οικογένειας στον βωμό της «εκ των υστέρων» δικαίωσης μιας επιθυμίας, φαντασίας ή όπως αλλιώς μπορεί να διατυπωθεί αυτή η λάθος επιλογή.
Παραπομπές:
1. https://www.e-nomothesia.gr/oikogeneia/n-5089-2024.html
2. https://www.lawspot.gr/nomothesia/n-4491-2017/arthro-3-nomos-4491-2017-diorthosi-toy-katahorismenoy/
3. https://www.lifesitenews.com/blogs/trans-widows-the-forgotten-victims-of-gender-ideology/