Από τον Josh Wood, για την ιστοσελίδα του «Them before Us»
Τα ακούμε συνέχεια :
- Τα παιδιά δεν χρειάζονται και μαμά και μπαμπά.
- Μόνο θέλουν να αισθάνονται ασφάλεια και ότι τα αγαπούν.
- Οι οικογένειες μπορεί να έχουν όλα τα σχήματα και τα μεγέθη.
- Αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι η αφοσίωση και η φροντίδα, όχι η βιολογική σχέση.
Έχετε αναρωτηθεί γιατί τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια αγκιστρώνονται τόσο πολύ σε αυτά τα συνθήματα;
Είναι πολύ απλό: δύο γυναίκες δεν μπορούν να δημιουργήσουν παιδί μαζί. Ούτε δύο άνδρες. Εάν η γενετική σχέση έχει αξία και τα παιδιά πράγματι χρειάζονται και την μητέρα και τον πατέρα τους, τότε τα ομοφυλόφιλα ζευγάρια δεν μπορούν να τους παράσχουν αυτή την ευεργεσία. Για να αποφύγει λοιπόν αυτόν τον αξεπέραστο σκόπελο, ολόκληρο το πλαίσιο των «οικογενειών» ΛΟΑΤΚΙ έχει επενδύσει στον ισχυρισμό ότι η βιολογία δεν έχει σημασία για τα παιδιά.
Υποστηρίζει ακόμη ότι,
- Η στέρηση της μητέρας ή του πατέρα δεν είναι και καμιά σπουδαία υπόθεση…
- Το να σε αγαπούν και να σε θέλουν πρέπει να είναι το μόνο που μετράει.
- Η βιολογία πρέπει να είναι άσχετη. Είναι πλασματική σχέση.
- Ακόμη χειρότερα, ακόμη και η αναφορά στο γεγονός ότι η βιολογική σχέση έχει αξία πρέπει να χαρακτηρισθεί «προκατάληψη».
Παρ΄ όλο όμως που ακούγονται αυτά τα επιχειρήματα,
1. Τα επιστημονικά δεδομένα ΔΕΝ υποστηρίζουν το ότι η βιολογία είναι άσχετη(1) με την ποιότητα των οικογενειακών σχέσεων.
2. ΟΥΤΕ και τα ζευγάρια LGBTQ συμπεριφέρονται σαν να είναι άσχετη η γενετική σχέση.
Μελέτες δείχνουν ότι όταν τα ζευγάρια LGBTQ επενδύουν οικονομικά για να δημιουργήσουν οικογένειες, κάνουν ό,τι περισσότερο μπορούν για να μεγιστοποιήσουν την βιολογική σχέση με τα παιδιά τους. Μερικές φορές πληρώνουν πάνω από εξαψήφιο ποσό για αυτό. Θα καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια, και θα επιλέξουν πολύπλοκες ιατρικές διαδικασίες αντί για απλούστερες εναλλακτικές λύσεις απόκτησης παιδιών. Επιδιώκουν με κάθε διαθέσιμη μέθοδο να εξασφαλίσουν το γενετικό σύνδεσμο των παιδιών με τουλάχιστον τον έναν «γονέα».
Αυτές οι επιλογές αποκαλύπτουν τί πραγματικά πιστεύουν για τη βιολογική συγγένεια. Και είναι το αντίθετο από αυτό που αναγκάζονται να υποστηρίξουν δημόσια.
Τί προτιμούν στην πραγματικότητα
Μια έρευνα του Ινστιτούτου Williams τον Δεκέμβριο του 2024 ρώτησε 263 «παντρεμένα» ζευγάρια του ίδιου φύλου κάτω των 50 ετών: Ποια είναι η ιδανική - για εσάς- πορεία προς την γονεϊκότητα;
- Το 61% επέλεξε βιολογικές οδούς - εξωσωματική γονιμοποίηση, παρένθετη μητρότητα, γονιμοποίηση από δότη.
- Μόνο το 36% επέλεξε την υιοθεσία.
Διαβάστε το ξανά. Σε έναν πληθυσμό του οποίου τα οικογενειακά δικαιώματα κατακτήθηκαν με το επιχείρημα ότι η βιολογία δεν έχει σημασία για τα παιδιά, σχεδόν τα δύο τρίτα δίνουν προτεραιότητα στην βιολογική σύνδεση όταν περιγράφουν τον ιδανικό σχηματισμό της δικής τους οικογένειας.
Μια μελέτη του Πανεπιστημίου του Cambridge(2) μεταξύ των ομοφυλόφιλων πατέρων που χρησιμοποίησαν την παρένθετη μητρότητα (κόστος από 90.000 έως 250.000 δολάρια), κατέληξε ότι το 68% αρχικά σκέφτηκε την υιοθεσία, αλλά την θεώρησε «λιγότερο επιθυμητή». Εξ αυτών, το 51% ανέφερε ρητά την «επιθυμία γενετικής σύνδεσης με το παιδί τους» ως τον λόγο.
Αρκετά ζευγάρια της μελέτης περιέγραψαν την επιθυμία τους για βιολογική συγγένεια λέγοντας:
«Συνειδητοποιήσαμε ότι θέλαμε να έχουμε όσο περισσότερο γίνεται τα δικά μας βιολογικά παιδιά, ώστε να μπορούμε να τα κατανοήσουμε καλύτερα».
«Ήταν δύσκολα διλήμματα, μας πήρε κάποιο χρόνο. Τελικά καταλήξαμε σε αυτό το σχέδιο: μερικά έμβρυα θα ήταν από εμένα, μερικά έμβρυα θα ήταν από αυτόν, κάναμε αυτό το υπέροχο, κομψό σχέδιο. Τελικά αποκτήσαμε δίδυμα».
«Όταν αποφασίσαμε ότι θα χρησιμοποιήσουμε παρένθετη μητρότητα, ήθελα να είναι εκείνος ο βιολογικός πατέρας των κοριτσιών. Και μετά, όταν αποφασίσαμε ότι θα αποκτούσαμε ένα τρίτο παιδί, μου φάνηκε φυσικό να υπάρξει εναλλαγή, έτσι το τρίτο το έκανα εγώ. Ήμουν ο βιολογικός του πατέρας.»
«Σκεφτήκαμε ότι νομικά και συναισθηματικά θα ήταν το καλύτερο, σκεφτήκαμε ότι θα ήταν πιο υγιές για την σχέση μας με την παρένθετη μητέρα, και πιο υγιές για τη σχέση των παιδιών μαζί της, επειδή ήμασταν πάντα πολύ επιφυλακτικοί να πούμε ότι αυτή η παρένθετη είναι η μητέρα σας, αλλά δεν είναι η (γενετική) σας μητέρα, το εξηγήσαμε και σε φίλους, επειδή δεν ήταν από το δικό της ωάριο, δεν είναι η πραγματική μητέρα τους και έτσι επιδιώξαμε να δημιουργηθεί η αντίληψη πως αυτή είναι ξέχωρη».
«Είναι πολύ οδυνηρό για μένα, ως κάποια που δεν ήθελε καν να κάνει παιδιά, πολύ περισσότερο βιολογικά παιδιά, και δεν βγάζει κανένα νόημα, αλλά με πληγώνει ψυχολογικά που κανένα από τα δύο δεν είναι δικό μου. Δεν μπορώ να το ξεπεράσω.»
Όταν το Ινστιτούτο ρώτησε τι σταματά τους υποψήφιους LGBTQ γονείς από τα γονεϊκά τους όνειρα. Το 79% είπε ότι είναι το κόστος και όχι η έλλειψη ενδιαφέροντος για βιολογικά παιδιά. Είναι η αδυναμία τους να αντέξουν οικονομικά την δημιουργία γενετικά συγγενών παιδιών. Ένα ζευγάρι ομοφυλόφιλων ανδρών από την μελέτη του Cambridge το έθεσε ευθέως, περιγράφοντας γιατί δεν προσέλαβαν παρένθετη μητέρα: «Πρέπει να έχεις 100.000 δολάρια που να σου περισσεύουν και να μην τα χρειάζεσαι».
Η τεκνοθεσία είναι ανάγκη, όχι προτίμηση
Οι υποστηρικτές της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας επισημαίνουν τα υψηλότερα ποσοστά υιοθεσίας μεταξύ ζευγαριών του ίδιου φύλου ως απόδειξη ότι αυτές οι οικογένειες ενδιαφέρονται λιγότερο για την βιολογική συγγένεια. Αυτά τα στατιστικά στοιχεία, όμως, δεν διακρίνουν την παραδοσιακή υιοθεσία (αναδοχή ενός μη συγγενικού παιδιού που έχασε τους γονείς του λόγω τραγωδίας), από την υιοθεσία του παιδιού του δεύτερου «γονέα», όπου ο ένας, ο μη βιολογικός σύζυγος υιοθετεί νόμιμα το βιολογικό παιδί του συντρόφου του. Αυτά είναι πολύ διαφορετικά πράγματα που όμως χαρακτηρίζονται και μετρώνται με τον ίδιο τρόπο.
Οι αριθμοί λένε την αληθινή ιστορία όταν η ερώτηση γίνεται σωστά. Θυμηθείτε ότι όταν το Ινστιτούτο Williams ρώτησε για τις ιδανικές οδούς απόκτησης τέκνων, το 61% επέλεξε τις βιολογικές οδούς. Η υιοθεσία αυξήθηκε μόνο όταν ρώτησαν για εναλλακτικές επιλογές - και το 79% ανέφερε το κόστος της εξωσωματικής και της παρένθετης μητρότητας ως λόγο.
Το κόστος για την παρένθετη μητρότητα κυμαίνεται από 100.000 έως 200.000 δολάρια. Μεταξύ των ομοφυλόφιλων ανδρικών ζευγαριών, το 64% λέει ότι πιθανότατα θα επιδιώξει την υιοθεσία ως οικονομικότερη, παρ΄ όλο που μόνο το 36% την αποκαλεί ιδανική.
Αυτό το χάσμα έχει ένα όνομα: ονομάζεται «να μην μπορείς να αντέξεις οικονομικά αυτό που πραγματικά θέλεις». Πρόκειται για έναν οικονομικό περιορισμό ο οποίος μεταμφιέζεται σε προτίμηση. Δεν πρέπει όμως να συγχέεται με μια δήλωση αξιών και προτεραιοτήτων.
Πληρώνοντας επιπλέον για «εξίσου» βιολογική συγγένεια
Η λεσβιακή κοινότητα έχει φτάσει στο σημείο να χρησιμοποιήσει μια ειδική ιατρική διαδικασία εξωσωματικής που ονομάζεται «αμοιβαία εξωσωματική γονιμοποίηση», επειδή τις φέρνει όσο το δυνατόν πιο κοντά στο βιολογικό σύνδεσμο. Η μία γυναίκα παρέχει τα ωάρια, η άλλη κυοφορεί το παιδί. Είναι πιο ακριβό και περίπλοκο από την τυπική γονιμοποίηση με δότη και όμως πολλά λεσβιακά ζευγάρια την επιδιώκουν.
Μια μητέρα είπε στο The Bump: «Αυτή η μέθοδος επιτρέπει και στα δύο σώματά μας να συμμετάσχουν στην διαδικασία, οπότε καμία από εμάς δεν θα νιώσει ότι δεν έπαιξε ρόλο στην δημιουργία του παιδιού μας».
Μια άλλη είπε στους ερευνητές ότι όταν η οικογένεια έμαθε ότι το παιδί έφερε τα γενετικά στοιχεία της μητέρας που δεν ήταν έγκυος, ένας συγγενής είπε: «Α, αυτό είναι πολύ καλό, οπότε αυτός ανήκει στην οικογένειά μου».
Ακόμα και στους προοδευτικούς κύκλους που ισχυρίζονται ότι υποστηρίζουν πλήρως την γονεϊκότητα που βασίζεται στην πρόθεση, η βιολογική συγγένεια εξακολουθεί να προσδίδει μια διαφορετική βαρύτητα και αίσθηση νομιμότητας. Τα ζευγάρια το γνωρίζουν. Γι' αυτό πληρώνουν χιλιάδες επιπλέον για να την αποκτήσουν.
Η Αντίφαση
Το αφήγημα: Ο αποχωρισμός των παιδιών από τους βιολογικούς τους γονείς δεν τα βλάπτει. Η βιολογική συγγένεια δεν έχει σημασία. Η γονεϊκότητα έχει να κάνει αποκλειστικά με την πρόθεση. Όποιος θέλει το παιδί, πληρώνει για το παιδί, αναλαμβάνει το παιδί, είναι ο γονέας.
Η πραγματικότητα: Τα ζευγάρια LGBTQ επιδιώκουν με συντριπτικό τρόπο την βιολογική σύνδεση όταν μπορούν να την αντέξουν οικονομικά, πληρώνοντας εξαψήφιο ποσό ειδικά για τη γενετική συγγένεια.
Τα ΛΟΑΤΚΙ ζευγάρια επιδίωξαν να γραφεί ξανά όλο το οικογενειακό δίκαιο, αναθεώρησαν ολόκληρο νομικό σύστημα και μας υποχρέωσαν να πιστεύουμε ότι η βιολογία είναι άσχετη με τα παιδιά, αλλά οι δικές τους επιλογές αποδεικνύουν ότι η βιολογία έχει βαθιά αξία.
Η επιθυμία για βιολογικά παιδιά δεν είναι λανθασμένη. Είναι φυσική. Είναι παγκόσμια. Είναι ανθρώπινη.
Αυτό είναι το λεπτό σημείο. Βλέποντας το θέμα αντίστοιχα, από την πλευρά των παιδιών, αξίζει και σε αυτά να μεγαλώνουν μαζί με τους γενετικούς τους γονείς, με την μητέρα και τον πατέρα τους, γιατί η γενετική σχέση είναι όντως ανώτερη από την θετή.
Η βιολογική σχέση δεν είναι μισαλλοδοξία.
Κανείς στην υπόθεση της δημιουργίας οικογένειας δεν συμπεριφέρεται σαν να είναι άσχετη η συγγενική σχέση. Ούτε καν οι άνθρωποι των οποίων τα επιχειρήματα είναι το ότι είναι άσχετη. Αυτό είναι όλο το θέμα.
Όταν τα ζευγάρια LGBTQ ξοδεύουν δικά τους χρήματα, κυνηγούν την βιολογική σύνδεση σε κάθε στροφή. Πληρώνουν τεράστια ποσά για αυτήν. Επιλέγουν πολύπλοκες ιατρικές διαδικασίες αντί για απλές, προκειμένου να την απολαύσουν. Νιώθουν θλίψη όταν δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση. Δεν ξοδεύεις 150.000 δολλάρια σε κάτι που δεν έχει σημασία.
Η βιολογική συγγένεια έχει σημασία. Βαθιά. Για όλους. Όχι μόνο για τους γονείς αλλά και για τα παιδιά.
Εδώ, όμως, μπαίνουν στο παιχνίδι τα δικαιώματα των παιδιών.
Εάν ο γενετικός δεσμός με τουλάχιστον έναν γονέα αξίζει 150.000 δολλάρια, ποια είναι η αξία της σύνδεσης ενός παιδιού και με τους δύο του γονείς; Εάν η βιολογική συγγένεια είναι τόσο πολύτιμη που οι ενήλικες θα βάλουν κάτω τα οικονομικά τους, τα σώματά τους και τις νομικές τους δυνατότητες για να εξασφαλίσουν έστω και τη μισή από αυτή, γιατί να σχεδιάζουμε ένα σύστημα που σκόπιμα αρνείται στα παιδιά όλη αυτή τη σπουδαία σύνδεση;
Τα παιδιά δεν αξίζουν απλώς μια βιολογική σύνδεση. Αξίζουν και τους δύο αληθινούς τους γονείς. Την μητέρα και τον πατέρα τους. Καμία σχέση από τις δύο δεν είναι προαιρετική. Καμία από τις δύο δεν είναι bonus. Οι πράξεις έχουν ήδη αποδείξει το επιχείρημα. Απλώς ζητάμε από όλους να το αναγνωρίσουν μέχρι τέλους.
Παραπομπές:
- https://thembeforeus.substack.com/p/the-parenting-study-that-should-have
- https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5400050/
Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου: «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»