Η γυναίκα αναζητούσε ψυχολογική βοήθεια, αλλά το σύστημα της ευθανασίας ήξερε να προσφέρει μόνο θάνατο
Από την Cassy Cooke, για την ιστοσελίδα του LiveAction
Η ομάδα κατά της υποβοηθούμενης αυτοκτονίας “Aging With Dignity” κυκλοφόρησε μια ταινία μικρού μήκους η οποία αποκαλύπτει τις τραγικές συνθήκες θανάτου της 31χρονης Eileen Mihich, η οποία επεδίωξε να πεθάνει με υποβοηθούμενη αυτοκτονία στο Όρεγκον κατασκευάζοντας και πλαστογραφώντας η ίδια για λογαριασμό της την διάγνωση, την ιατρική γνωμάτευση και την συνταγή. Η διάγνωση, η ειδικότητα και η ιατρική άδεια του γιατρού που φέρεται να συνταγογράφησε τα θανατηφόρα φάρμακα δεν επαληθεύτηκαν από τις «υπηρεσίες ευθανασίας», οι οποίες και της χορήγησαν τα θανατηφόρα φάρμακα.
Συνοπτικά:
- Στην ταινία μικρού μήκους, η θεία της Mihich μίλησε στο “Aging With Dignity” για την υποβοηθούμενη αυτοκτονία της ανιψιάς της.
- Η Mihich μεγάλωσε με δύο γονείς που έπασχαν από ψυχικές ασθένειες και την κακοποιούσαν καθ' όλη τη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής κακοποίησης και της παραμέλησης.
- Η νέα γυναίκα πάλευε και η ίδια με ψυχικές ασθένειες και είχε βάλει στο νου να ταξιδέψει για να σκοτωθεί στην Ολλανδία.
- Με κάποιο τρόπο κατάφερε να πλαστογραφήσει τα έγγραφα της ευθανασίας της παριστάνοντας έναν γιατρό από την Καλιφόρνια. Έδωσε τις γνωματεύσεις σε έναν φαρμακοποιό στην Ουάσινγκτον, ο οποίος της προμήθευσε τα συγκεκριμένα φάρμακα. Τα έλαβε στο σπίτι της στο Όρεγκον και στη συνέχεια πήγε σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου όπου και πέθανε.
- Παρά το γεγονός ότι δεν έπασχε από καμία σωματική ασθένεια, δεν ήταν κάτοικος του Όρεγκον και δεν εφαρμόστηκε η προβλεπόμενη περίοδος αναμονής για την υλοποίηση της πράξης, η Mihich κατάφερε να σκοτωθεί, παρ΄ όλο που παραδέχτηκε επανειλημμένα ότι δεν ήθελε πραγματικά να πεθάνει και ζητούσε βοήθεια. Η απελπισία ήταν που την οδήγησε στην τραγική πράξη.
Οι λεπτομέρειες:
Στην ταινία "The Tragedy of Eileen Mihich" (1) η θεία της Mihich (το όνομα της οποίας δεν αποκαλύφθηκε) μίλησε για την τραγική ζωή και την ανατροφή της νέας γυναίκας. «Είμαι η θεία της Eileen, η θεία με την οποία ήταν πιο κοντά. Παρουσιάστηκε στην πόρτα μου πολλές φορές όλα αυτά τα χρόνια. Η Eileen γεννήθηκε από δύο ψυχικά ασθενείς γονείς που ήταν και οι δύο κακοποιητικοί με διαφορετικούς τρόπους. Ο πατέρας της ήταν σεξουαλικά κακοποιητικός και η μητέρα της ήταν ψυχικά και σωματικά κακοποιητική και παραμελούσε το παιδί, οπότε η ανατροφή της ήταν πολύ, πολύ στενόχωρη. Πέρασε δύσκολα».
Η οικογένεια ζούσε σε μια κακή γειτονιά, όπου η Mihich έπεφτε θύμα εκφοβισμού. Ωστόσο, η θεία της είπε ότι ήταν ένα έξυπνο, συμπονετικό, γεμάτο φροντίδα άτομο. Εξακολουθούσε όμως να έχει δυσκολίες. Αποσπάσματα από τις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης της Mihich την έδειχναν επανειλημμένα να ζητάει βοήθεια και να προσπαθεί να ξεπεράσει τα τραύματα και τις κακοποιήσεις του παρελθόντος. Τελικά, έγινε αυτοκτονική.
«Πήγαινε στο σχολείο για κάποιο χρονικό διάστημα και τα πήγαινε καλά», είπε η θεία της. «Δοκίμασε και κάνει διάφορες δουλειές και μετά δεν ξέρω ποια ήταν τα γεγονότα που την εκτόξευσαν σε αυτή την άβυσσο, σε αυτό το συναίσθημα ότι δεν μπορούσε να συνεχίσει».
Η νέα γυναίκα δυσκολευόταν να ανταποκριθεί ακόμη και με βασικά πράγματα όπως η υγιεινή. «Εμφανιζόταν στην πόρτα μου και δεν είχε κάνει μπάνιο για πολύ καιρό», είπε. «Έπρεπε να την αναγκάσω να κάνει μπάνιο και έχω ακόμα ένα σαπούνι της στο μπάνιο μου. Θύμωνα μαζί της. Δεν είχε μάθει, όμως, να κάνει κάτι καλύτερο. Πραγματικά δεν ήξερε. Δεν ανατράφηκε από κανέναν για να την μάθει πώς φροντίζεις σωστά τον εαυτό σου, όπως μαθαίνουμε ότι δεν κλέβεις, ότι πλένεσαι μόνος σου κλπ. Δεν μεγάλωσε με κάποια αγωγή, οπότε τελικά ήταν σαν παιδί, με αδυναμίες σαν την μητέρα της».
Η θεία της Mihich είπε ότι προσπάθησε να ζητήσει βοήθεια για την ανιψιά της, αλλά ήταν απίστευτα δύσκολο. «Δημιούργησαν εδώ αυτό το σύστημα υγείας, πριν από λίγα χρόνια μόνο για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ψυχικής υγείας», είπε. «Τους είπα για αυτό το περιστατικό και πραγματικά δεν έκαναν τίποτα. Είναι κρίμα που οι άνθρωποι δεν μπόρεσαν να την βοηθήσουν τουλάχιστον για λίγο. Την παρακάλεσα να πάρει φάρμακα, αλλά εκείνη δεν τα πίστευε - ήταν αντιψυχιατρική. Αν μπορούσε να έπαιρνε κάποια άλλου είδους βοήθεια …κάποια ψυχολογική συμπαράσταση».
Σε αυτό το σημείο, η Mihich φέρεται να άρχισε να σκέπτεται την αυτοκτονία. Αγόρασε ένα όπλο, αλλά δεν μπόρεσε να αυτοπυροβοληθεί, οπότε αντ' αυτού, αποφάσισε να δοκιμάσει την «εθελοντική διακοπή φαγητού και νερού». Δεν μπόρεσε, όμως, να το αντέξει για περισσότερο από λίγες ημέρες. Γι αυτό, σκέφτηκε να ταξιδέψει στην Ολλανδία για να υποβληθεί σε υποβοηθούμενη αυτοκτονία, γνωρίζοντας ότι η χώρα το επιτρέπει ακόμη και αποκλειστικά για ψυχικές ασθένειες. Όταν αυτό το σχέδιο δεν λειτούργησε, η Mihich άρχισε να ψάχνει κάπου πιο κοντά στο σπίτι της για να πεθάνει.
Κατάφερε να αποκτήσει πρόσβαση σε θανατηφόρα φάρμακα υποδυόμενη την γιατρό και πλαστογραφώντας μια διάγνωση και μια συνταγή. Στη συνέχεια, πέθανε μόνη της σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου.
Παράλειψη επαλήθευσης πληροφοριών από το σύστημα της ευθανασίας
Ο Νόμος περί «Θανάτου με Αξιοπρέπεια» της Ουάσινγκτον απαιτεί για το άτομο που λαμβάνει υποβοηθούμενη αυτοκτονία να είναι 18 ετών ή μεγαλύτερο, να έχει διαγνωστεί με ανίατη και μή αναστρέψιμη ασθένεια η οποία αναμένεται να επιφέρει το θάνατό του εντός 6 μηνών και να είναι κάτοικος της Ουάσινγκτον.
Η Mihich πλαστογράφησε έγγραφα από την Καλιφόρνια όπου ισχυρίζονταν ότι είχε καρκίνο του τραχήλου της μήτρας 4ου σταδίου. Κανείς από την Ουάσινγκτον δεν μπήκε στον κόπο να επιβεβαιώσει εάν η διάγνωση ήταν ακριβής. Η Mihich φαινομενικά βοηθήθηκε στην προσπάθειά της να πεθάνει από μια υπηρεσία που ονομάζεται «δούλος (βοηθός) θανάτου». Όπως εξήγησε το “Aging with Dignity”, η Mihich «μπόρεσε να υποδυθεί με επιτυχία μια γιατρό της Καλιφόρνια, να συμπληρώσει το γραπτό αίτημα και τις φόρμες συμμόρφωσης της Ουάσινγκτον, να πλαστογραφήσει μια συνταγή και να την υποβάλει σε έναν φαρμακοποιό της Ουάσινγκτον, ο οποίος της χορήγησε το θανατηφόρο φάρμακο. Κανείς στην Ουάσινγκτον δεν επαλήθευσε την ιατρική άδεια του πλαστογραφημένου γιατρού, την ψεύτικη ιατρική διάγνωση της Eileen για καρκίνο του τραχήλου της μήτρας 4ου σταδίου, την ψυχική της κατάσταση ή ακόμα και την προαπαιτούμενη εντοπιότητά της στην πολιτεία της Ουάσινγκτον. Η Eileen επέστρεψε στο Όρεγκον με το θανατηφόρο φάρμακο στα χέρια της και έδωσε τέλος στην ζωή της στις 8 Μαρτίου ή περίπου τότε, σε ένα δωμάτιο στο Hotel Deluxe στο Πόρτλαντ».
Η θεία της Mihich πιστεύει ότι ο φαρμακοποιός που της έδωσε τα φάρμακα «ήταν εξαιρετικά αδιάφορος και αμελής». Συμπλήρωσε: «Δεν νομίζω ότι το έκανε σκοπίμως, αλλά θα πρέπει να λογοδοτήσει».
«Η Eileen κατάφερε να αποκτήσει με δόλιο τρόπο κάποια θανατηφόρα φάρμακα μέσω του Νόμου περί "Θανάτου με Αξιοπρέπεια", ο οποίος αφορά άτομα που βρίσκονται έξι μήνες (υποτίθεται) πριν τον θάνατό τους από ανίατη ασθένεια», είπε η θεία της. «Ο τρόπος με τον οποίο απέκτησε πρόσβαση σε αυτά τα φάρμακα είναι για εμάς μυστήριο, επειδή ο νόμος υποτίθεται ότι είναι πολύ αυστηρός. Ξέφυγε όμως από τις χαραμάδες του, το καταλαβαίνετε; Δεν επαλήθευσαν ότι ήταν ανίατη, ούτε ότι ήταν κάτοικος της πολιτείας της Ουάσινγκτον. Δεν διέθεταν τα δύο έγγραφα γιατρού που έπρεπε να υπογραφούν για αυτό. Ούτε υπήρξε περίοδος αναμονής. Δεν θα έπρεπε να είχε συμβεί αν ήταν η διαδικασία ήταν τόσο αυστηρή όσο προοριζόταν να είναι... όπως ήταν προβλεπόμενο να είναι».
Πρόσθεσε:
Επικοινώνησα με το “Death With Dignity” και απάντησαν με τρόπο που δεν θεωρώ ανθρώπινο. Δεν ήθελαν να αναλάβουν καμία ευθύνη. Δεν ήθελαν να ταραχτούν από ό,τι συνέβη... πιστεύω πως θα έπρεπε να είχαν σοκαριστεί. Θα έπρεπε να είχαν απαντήσει με τέτοιο τρόπο ώστε ό,τι συνέβη να χαρακτηρισθεί απαράδεκτο και έπρεπε να κάνουν κάτι για να αυστηροποιήσουν την διαδικασία και να μην συμβεί ξανά στο μέλλον. Πρέπει να διεξαχθεί έρευνα για τυχόν άλλους παράγοντες που εμπλέκονταν σε αυτό και θα μπορούσαν να έχουν παίξει κάποιο ρόλο. Αν υπάρχουν άνθρωποι που εμπλέκονται στο κίνημα του «σωστού θανάτου» και πιστεύουν ότι θα έπρεπε να απελευθερωθεί για τις ψυχικές ασθένειες, έχω να τους πω ότι μια όμορφη, λαμπρή νεαρή γυναίκα απλώς «έφυγε». Η ζωή της απλώς τελείωσε και μάλιστα εξαιτίας των καλών προθέσεων αυτής της πολιτικής, η οποία ξεκίνησε με τις καλύτερες προθέσεις. Όπως λένε, ο δρόμος προς την κόλαση είναι στρωμένος με τις καλύτερες προθέσεις και αυτό συνέβη. Αυτό πρέπει να εξεταστεί. Πρέπει να εξεταστεί, πρέπει να βγει στο φως, ώστε να μην χρειαστεί κάποιος άλλος να χάσει ένα πολύτιμο άτομο.
Συμπέρασμα:
Σε κάθε περιοχή όπου έχει νομιμοποιηθεί, η υποβοηθούμενη αυτοκτονία μοιραία επεκτείνεται όλο και περισσότερο μέχρι να μπορεί να πεθάνει ο καθένας. Οι δικλείδες ασφαλείας συνεχίζουν να εξαφανίζονται, παρά τις υποσχέσεις που δόθηκαν από τους νομοθέτες που τάσσονται υπέρ του υποβοηθούμενου θανάτου.
Παρ΄ όλο που οι περισσότεροι νόμοι περί υποβοηθούμενου θανάτου δεν επιτρέπουν σε ένα άτομο να πεθάνει από υποβοηθούμενη αυτοκτονία ή ευθανασία αποκλειστικά λόγω διάγνωσης ψυχικής υγείας, αυτοί οι νόμοι δεν κατάφεραν να προστατεύσουν την Mihitch, όπως όφειλαν. Η υποτίμηση της ανθρώπινης ζωής όλο και μεγαλώνει, σε σημείο που ακόμη και εκείνοι που ισχυρίζονται ότι ασχολούνται με την θεραπεία και την παροχή βοήθειας - όπως οι επαγγελματίες υγείας και οι φαρμακοποιοί – από ό,τι φαίνεται δεν είναι πρόθυμοι να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία των ευάλωτων ανθρώπων.
Παραπομπή: https://www.youtube.com/watch?v=YS8It4efels
Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου: «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»
Πηγή: liveaction.org