Αυτοτραυματισμοί, συγκρούσεις και αποξένωση. Μια μητέρα καταγγέλλει πιέσεις να αποδεχθεί την κόρη της ως αγόρι. Περιγράφει πώς έζησε την κρίση και πώς η κόρη της έπαψε να αυτοπροσδιορίζεται ως τρανς.
Από την ιστοσελίδα του Parents with Inconvenient Truths about Trans (PITT) / The Glinner Update
Μια μητέρα λέει την ιστορία της
Γράφω αυτόν τον οδηγό με την ελπίδα ότι θα βοηθήσει γονείς εφήβων με Rapid Onset Gender Dysphoria, ROGD (Δυσφορία Φύλου Αιφνίδιας Έναρξης). Βλέπω πολλές περιπτώσεις οικογενειών λαμβάνουν πολύ κακές συμβουλές, αλλά κυρίως, περιπτώσεις που δεν λαμβάνουν καμία απολύτως συμβουλή. Πιστεύω ότι η ιδεολογία του φύλου είναι κάτι πέρα από ένα φαινόμενο με κοινωνική μετάδοση και αποτελεί αίρεση. Η έφηβη κόρη μου αυτοπροσδιοριζόταν ως τρανς για τρία χρόνια. Από την στιγμή που συνειδητοποίησα ότι η ιδεολογία του φύλου λειτουργεί ως αίρεση, χρησιμοποίησα τεχνικές από-προγραμματισμού για να καταφέρω να την βοηθήσω με επιτυχία.
Θα εξηγήσω γιατί θεωρώ ότι η ιδεολογία του φύλου είναι αίρεση και πώς προχώρησα στην διαδικασία από-προγραμματισμού της. Είμαι μια συνηθισμένη μητέρα, δεν έχω τίποτα το εξαιρετικό και κάθε γονέας μπορεί να κάνει ό,τι έκανα κι εγώ. Βοήθησα την κόρη μου χωρίς να χρειαστεί να αλλάξω σπίτι ή να την πάρω από το σχολείο και το πέτυχα παρά την απειλητική παρουσία εχθρικών επαγγελματιών του χώρου, οι οποίοι ενθαρρύνουν και εξυμνούν τις τρανς ταυτότητες, αγνοώντας κάθε λογική, κριτική σκέψη ή ορθή κρίση.
Υπάρχουν δύο βασικές προσεγγίσεις για ένα παιδί που δηλώνει τρανς: η επιβεβαίωση (affirmation) και η προσεκτική αναμονή (watchful waiting).
Η επιβεβαίωση είναι η προσέγγιση που οι επαγγελματίες θέλουν να πιστέψουμε ότι αποτελεί τη μοναδική θεραπεία. Σημαίνει ότι αποδεχόμαστε χωρίς ερωτήματα την αυτοδιάγνωση του παιδιού, αγνοούμε τυχόν παράγοντες που εξηγούν αυτή την συμπεριφορά, (όπως είναι ο αυτισμός), ενώ παράλληλα οδηγούμε ταχύτατα τους εφήβους με ROGD στον δρόμο των ορμονών και των χειρουργικών επεμβάσεων. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά μπορείτε να δείτε την έκθεση Cass (Cass report).
Η προσεκτική αναμονή είναι η μέθοδος που υποστηρίζουν οι υπεύθυνοι θεραπευτές, αλλά αυτή προϋποθέτει την διατήρηση ουδέτερης στάσης ως προς το ερώτημα αν το παιδί σας είναι «πραγματικά» τρανς. Πιστεύω ότι η προσεκτική αναμονή είναι μια χαρά αν το παιδί σας απλώς φλερτάρει με την ιδέα να είναι τρανς και αν αυτή η φάση δεν καταστρέφει την ζωή του ίδιου και της οικογένειάς του.
Η κόρη μου καταστρεφόταν μπροστά στα μάτια μου και η ζωή της είχε διαλυθεί. Ο αντίκτυπος στην οικογένειά μας ήταν ολέθριος και ο μόνος τρόπος να τα βγάλουμε πέρα ήταν να λάβουμε αποστάσεις από την οργισμένη, δυστυχισμένη και γεμάτη μίσος προσωπικότητα που είχε εγκατασταθεί στο σώμα της κόρης μου. Έμαθα κάποια στιγμή ότι σχεδίαζε να το σκάσει από το σπίτι, οπότε η πίεση από τους εξωτερικούς παράγοντες έκανε επιτακτική την ανάγκη να δράσω αποφασιστικά για να τη γλιτώσω. Θα σας γυρίσω πίσω στην αρχή της ιστορίας της, αν και σε πολλούς από εσάς θα ακουστεί οικεία.
Η κόρη μου η Sinead πάσχει από σοβαρή διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και παρακολουθείται από τις τοπικές υπηρεσίες ψυχικής υγείας. Λαμβάνει Ritalin, (φάρμακο για τη θεραπεία της ΔΕΠΥ). Επίσης, βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού. Σε ηλικία 11 ετών, δέχθηκε επανειλημμένες σεξουαλικές επιθέσεις από έναν φίλο της. Η κολλητή της φίλη της εισήγαγε στην έννοια της ταυτότητας φύλου και από την ηλικία των δώδεκα ετών, όλα τα κορίτσια του κύκλου της δήλωναν μη δυαδικά (non-binary) ή τρανς, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Πιστεύω ότι όλοι αυτοί οι παράγοντες την έκαναν ευάλωτη στην ιδεολογία της «αίρεσης του φύλου». Επίσης, τυχαίνει να είναι λεσβία, αλλά στην περίπτωσή της δεν νομίζω ότι αυτό έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Δεν ήταν όπως συνέβη στην κολλητή της, η οποία είναι λεσβία με αρρενωπό στυλ και κατακλύζεται από αυτομίσος, εσωτερικευμένη ομοφοβία και μισογυνισμό.
Το πρώτο σημάδι ότι κάτι δεν πήγαινε καθόλου καλά εμφανίστηκε όταν η κόρη μου ήταν 12 ετών: φαινόταν δυστυχισμένη, αποσύρθηκε στον εαυτό της και άρχισε να εκδηλώνει θυμό, σχεδόν εν μία νυκτί. Δήλωσε ότι είναι μη δυαδική και στη συνέχεια τρανς σε ηλικία δεκατριών και μισό ετών, αφού προηγουμένως είχε αυτοδιαγνωστεί με τα πάντα: από οριακή διαταραχή προσωπικότητας (BPD) μέχρι διασχιστική διαταραχή προσωπικότητας (DID). Προκαλούσε στον εαυτό της σωματικές βλάβες και είχε χάσει κάθε ενδιαφέρον για τα σχολικά μαθήματα ή την οικογενειακή ζωή. Η πανδημία του Covid επιδείνωσε την κατάσταση, καθώς τα lockdowns τής επέτρεπαν να περνά ώρες στο διαδίκτυο, ενώ υποτίθεται ότι έπρεπε να παρακολουθεί τα διαδικτυακά μαθήματα του σχολείου. Αργότερα έμαθα ότι influencers την κατηχούσαν στην τρανς ιδεολογία, ενώ συνομιλούσε και με άλλα προβληματικά παιδιά,όπως ήταν και εκείνη. Λόγω του Covid, είχα μετατραπεί σε δεσμοφύλακα: την έλεγχα για να την βάλω να διαβάσει και έψαχνα το δωμάτιό της για λεπίδες, ώστε να βεβαιωθώ ότι δεν αυτοτραυματιζόταν. Με μισούσε επειδή αρνιόμουν να αποδεχτώ ότι ήταν τρανς – και μου το έλεγε συχνά. Εγώ την μισούσα, καθώς εκείνο το καιρό δεν αναγνώριζα πια την κόρη μου στο άτομο στο οποίο είχε μεταμορφωθεί.
Όταν αποφάσιζε να μου μιλήσει με τη θέλησή της, το έκανε μόνο για να ξεσπάσει πάνω μου με οργισμένες κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι ανέκαθεν ήταν αγόρι, ότι μισούσε τα φορέματα κ.λπ. Μπορούσα εύκολα να καταρρίψω αυτό το κατασκευασμένο αφήγημα για το παρελθόν της και δεν συμφώνησα ποτέ μαζί της ότι ήταν τρανς. Ωστόσο, επειδή φαινόταν πραγματικά να χάνει τα λογικά της από το άγχος, όλη η οικογένεια άρχισε να χρησιμοποιεί τα ανδρικά ονόματα που διάλεγε όσο είμασταν στο σπίτι. Λέω «ονόματα» γιατί πέρασε από διάφορα πριν καταλήξει στο τελικό, γελοίο όνομα — ας το πούμε «Ξαβιέ». Με αποκάλεσε τρανσφοβική και είπε ότι δεν ήξερα τίποτα — και αυτό το τελευταίο ίσχυε. Ήμουν παράξενα διστακτική στο να κάνω οποιαδήποτε έρευνα και νομίζω ότι τώρα μόνο καταλαβαίνω τον λόγο. Πρώτον, φοβόμουν ότι η έρευνα θα μετέτρεπε τον εφιάλτη σε πραγματικότητα και ένιωθα φρίκη για όσα συνέβαιναν στην κάποτε ευτυχισμένη οικογένειά μας. Δεύτερον, φοβόμουν ότι η έρευνα θα μου επιβεβαίωνε πως ήταν όντως τρανς και ότι δεν μπορούσα να κάνω τίποτα γι' αυτό.
Η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο μετά από μια σειρά συναντήσεων με την υπηρεσία ψυχικής υγείας παιδιών και εφήβων σχετικά με τον αυτισμό της. Ασκήθηκε πίεση σε εμένα και τον σύζυγό μου να αποδεχτούμε και να επικυρώσουμε την νέα ταυτότητα της Sinead, ενώ τα ιατρικά της αρχεία άλλαξαν στο νέο της όνομα, χωρίς την συγκατάθεσή μας. Επίσης, ένιωθα ότι, αν δεν συμμορφωνόμουν, θα με χαρακτήριζαν ως γονέα που ασκεί κακοποίηση. Είχα την αίσθηση ότι η υπηρεσία περίμενε απλώς μια αφορμή για να κάνει την ζωή της οικογένειάς μας πολύ δύσκολη, αν δεν προχωρούσαμε σε αυτή την παραδοχή. Ωστόσο, οι ψυχολόγοι με πίεσαν υπερβολικά και με ανησύχησαν, ωθώντας με τελικά στο να αναζητήσω πληροφορίες στο διαδίκτυο.
Ένα από τα πρώτα πράγματα που βρήκα ήταν η ερευνητική μελέτη της Lisa Littman, η οποία τεκμηριώνει το φαινόμενο της κοινωνικής μετάδοσης μεταξύ έφηβων κοριτσιών με τρανς ταυτότητες και στην συνέχεια το έγγραφο που συνέταξε η δικηγορική εταιρεία Dentons, το οποίο διαβάζεται σαν εγχειρίδιο για την εξάπλωση αυτής της νέας θρησκείας σε όλη την Ευρώπη. Στη συνέχεια, παρήγγειλα από το Amazon το βιβλίο της Abigail Schrier με τίτλο *Irreversible Damage* (Μη αναστρέψιμη βλάβη). Μέσα σε λίγες ώρες, συνειδητοποίησα ότι είχα να κάνω με μια αίρεση. Η Sinead συγκέντρωνε σχεδόν όλους τους παράγοντες κινδύνου. Πιστεύω ότι η σεξουαλική κακοποίηση ήταν ο σημαντικότερος παράγοντας – ένα γεγονός για το οποίο είχα μόλις ενημερωθεί κατά την τελευταία συνάντηση με την υπηρεσία ψυχικής υγείας.
Δεν είμαι σίγουρη αν είχα αντιληφθεί την πραγματικότητα σχετικά με την ταυτότητα φύλου εκείνη την εποχή, αλλά υποθέτω ότι, εξαρχής, δεν πίστευα πραγματικά σε όλη αυτή την ιστορία περί ύπαρξης τρανς ατόμων. Είχα μια αμυδρή ιδέα ότι οι εγκέφαλοι των τρανς ατόμων ήταν διαφορετικοί και, φυσικά, είχα υποστεί μια μορφή πλύσης εγκεφάλου από τις μονόπλευρες ιστορίες στα μέσα ενημέρωσης. Από την άλλη πλευρά, παρακολουθούσα την συμπεριφορά της παρέας της κόρης μου, με όλες αυτές τις συζητήσεις περί τρανς ατόμων, «demi-boys» (ημιαγοριών), «agender» (ατόμων χωρίς φύλο), «ace» (ασεξουαλικών), μη δυαδικών ατόμων και ούτω καθεξής. Μου φαινόταν σαν μια ανόητη εφηβική φάση και ήλπιζα ότι θα την ξεπερνούσαν. Ανησυχούσα περισσότερο για τον αυτοτραυματισμό, τον αυτισμό, το άγχος και την εμφανή ψυχική δυσφορία της Sinead.
Η ιδεολογία του φύλου είναι αίρεση
Πώς λοιπόν συνειδητοποίησα τόσο γρήγορα ότι η ιδεολογία του φύλου αποτελεί αίρεση; Έτυχε να είναι ένας τομέας που με ενδιέφερε· είχα στα ράφια μου ένα παλιό βιβλίο τσέπης για τις αιρέσεις, το οποίο περιλάμβανε ένα κεφάλαιο για την «από-προγραμματισμό» (την απεμπλοκή από την αίρεση), το οποίο είχα διαβάσει με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Οι αιρέσεις είναι περίεργα πράγματα. Όλες αυτές οι ομάδες μισούν και φοβούνται άλλες αιρέσεις και ιδεολογίες, αλλά μοιράζονται ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά. Η Sinead είχε υποστεί κατήχηση κυρίως μέσω του διαδικτύου και σε μικρότερο βαθμό, από τους συνομηλίκους της. Η ιδεολογία του φύλου ήταν αυτή που κινούσε πλέον τα νήματα. Ήταν απλώς μια μαριονέτα που έκανε ό,τι της έλεγαν και τίποτα και κανείς δεν επρόκειτο να τη βοηθήσει – κάτι που μου είχε καταστεί σαφές από την απαράδεκτη, ανόητη συμπεριφορά των επαγγελματιών της ψυχικής υπηρεσίας και αργότερα από τον προσωπικό μου γιατρό και τους ψυχολόγους κατά την αξιολόγηση για τον αυτισμό.
Οι περισσότεροι άνθρωποι εστιάζουν στο γεγονός ότι η ιδεολογία του φύλου δεν έχει κάποιον ηγέτη ούτε προφανές οικονομικό κίνητρο, οπότε αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν να θεωρείται αίρεση. Όμως χάνουν την ουσία. Αυτό που καθιστά μια ομάδα αίρεση είναι ο βαθμός ελέγχου που ασκεί στο άτομο. Ένα άτομο που έχει υποστεί πλήρη πλύση εγκεφάλου, δεν διαθέτει ελεύθερη βούληση. Πάρτε για παράδειγμα ένα παιδί με ROGD. Ελέγχεται από τον φόβο. Τον φόβο για τον τρανσφοβικό κόσμο, όπου του λένε ότι τα τρανς άτομα δολοφονούνται και κακοποιούνται καθημερινά. Τον φόβο για τον ίδιο του τον εαυτό, καθώς του λένε ότι διατρέχει υψηλό κίνδυνο αυτοκτονίας και ότι αν καθυστερήσει με οποιονδήποτε τρόπο την φυλομετάβαση, θα αυτοκτονήσει. Επίσης, φοβάται την απόρριψη από τους φίλους του αν πει οτιδήποτε «τρανσφοβικό». Διδάσκεται να φοβάται τους γονείς του —χαρακτηρίζοντάς τους τρανσφοβικούς, παλαιομοδίτες και επικίνδυνους— και αποθαρρύνεται από το να έχει οποιαδήποτε αλληλεπίδραση μαζί τους. Ένα τρανς παιδί λαμβάνει διαδικτυακή καθοδήγηση και του υποδεικνύουν τι να πει, τι ρούχα να φορέσει, πώς να συμπεριφέρεται και πώς να μιλάει. Μια εντελώς νέα γλώσσα χρησιμοποιείται από τα μέλη της ομάδας και η γλώσσα παραμορφώνεται ώστε να ταιριάζει με τις νέες σημασίες που δίνει η τρανς κοινότητα.
Ένα άλλο χαρακτηριστικό των αιρέσεων είναι ο τρόπος με τον οποίο ελέγχουν την σκέψη των μελών τους. Η κριτική σκέψη απαγορεύεται και χρησιμοποιούνται στερεότυπα που διακόπτουν τον προβληματισμό — όπως το «Οι τρανς γυναίκες είναι γυναίκες» — για να επαναφέρουν τη σκέψη στην «ορθή» πορεία. Οποιαδήποτε αμφιβολία ή αντίφαση απαγορεύεται αυστηρά και χαρακτηρίζεται ως «εσωτερικευμένη τρανσφοβία». Στα παιδιά λένε ότι, αν αναρωτιούνται αν είναι τρανς, τότε φυσικά και είναι, επειδή τα «cis» άτομα δεν κάνουν τέτοιες σκέψεις.
Τα παιδιά ενθαρρύνονται να αναμασούν ασταμάτητα σκέψεις σχετικά με την ταυτότητα φύλου και την δυσφορία τους, με τρόπο παρόμοιο με αυτόν που οι «προσευχές» ή ο διαλογισμός λειτουργούν σε άλλες αιρέσεις για να καταστείλουν την κριτική σκέψη. Τους απαγορεύεται να ακούν ή να παρακολουθούν οτιδήποτε «τρανσφοβικό».
Από-προγραμματισμός του εφήβου σας με ROGD
Μου φαινόταν αδιανόητο ότι η Sinead ήταν «τρανς». Ο πρώτος κανόνας ενός γονέα στην ζωή είναι να προστατεύει το παιδί του και αυτό σημαίνει ότι η σκέψη ότι κάποιος θα κόψει κομμάτια από το υγιές σώμα της και θα καταστρέψει την υγεία της με ορμόνες με αηδίαζε. Θα προτιμούσα να θυσιάσω κομμάτια του εαυτού μου παρά να το κάνει αυτό στον εαυτό της. Λίγο αφότου η Sinead ανακοίνωσε ότι ήταν τρανς, άρχισε να με ενοχλεί ζητώντας μου έναν επίδεσμο για να επιπεδώσει το στήθος της, ενώ είχε επιπλέον μια λίστα με ιατρικά βήματα που σχεδίαζε να κάνει, ξεκινώντας από αναστολείς εφηβείας, τεστοστερόνη, διπλή μαστεκτομή, καταλήγοντας σε πλαστική στα γεννητικά της όργανα.
Έψαξα στο Google για τις παρενέργειες της περίδεσης του στήθους. Ο συνεχής πόνος, οι δυσκολίες στην αναπνοή και ο ερεθισμός του δέρματος ήταν όλα απαράδεκτα για μένα. Αργότερα έμαθα ότι οι παραμορφώσεις και τα κατάγματα των πλευρών, η βλάβη στον ιστό του μαστού, το τέντωμα του δέρματος, η μετατόπιση των θηλών και η πιθανή βλάβη οργάνων είναι εξίσου πιθανά. Ξέρω ότι αυτά ισχύουν επειδή μια από τις παλιές της φίλες απέκτησε αναπνευστικά προβλήματα και μόνιμα παραμορφωμένο θώρακα από την χρήση της περίδεσης. Έχω δει φωτογραφίες από σοβαρά παραμορφωμένα στήθη μετά από χρόνια χρήση περίδεσης.
Η «λύση» σε αυτά τα προβλήματα είναι να γίνει «χειρουργική επέμβαση στο πάνω μέρος», διπλή μαστεκτομή δηλ., το συντομότερο δυνατό.
Οι αναστολείς εφηβείας μου ήταν οικείοι, καθώς είχα μια φίλη που τους έπαιρνε ως μέρος της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Δεν είχα καμία ψευδαίσθηση ότι θα μπορούσαν να είναι αναστρέψιμοι ή να λειτουργούν ως «κουμπί παύσης» της εφηβείας. Είναι ισχυρά, επικίνδυνα φάρμακα και δεν θα ονειρευόμουν ποτέ να τα δώσω σε ένα αναπτυσσόμενο παιδί για έναν μη ιατρικό, περιττό λόγο.
Αν και δεν το γνώριζα τότε, το 98% των παιδιών που έλαβαν αναστολείς εφηβείας στην κλινική Tavistock στο Ηνωμένο Βασίλειο συνέχισαν λαμβάνοντας ορμόνες αντιθέτου φύλου. Αντί για ένα κουμπί παύσης, οι αναστολείς εφηβείας μοιάζουν περισσότερο με ένα εφαλτήριο προς τον βαθύ πάτο της πλήρους ιατρικής μετάβασης. Εάν ληφθούν όπως συνιστάται κατά την έναρξη της εφηβείας και ακολουθηθούν από ορμόνες αντιθέτου φύλου, τότε το παιδί θα είναι στείρο και τα γεννητικά του όργανα δεν θα ωριμάσουν και δεν θα αναπτυχθούν ποτέ.
Όσον αφορά την γενική υγεία, τα αναπτυσσόμενα οστά χρειάζονται ορμόνες φύλου για να γίνουν δυνατά, επομένως τα εύθραυστα οστά είναι ένας πραγματικός κίνδυνος. Η ανάπτυξη του εγκεφάλου είναι καχεκτική. Μια άλλη παρενέργεια είναι η κατάθλιψη, κάτι ειρωνικό αν αναλογιστεί κανείς ότι ο λόγος που καταρχήν δίνεται για τη συνταγογράφηση αναστολέων εφηβείας είναι η πρόληψη της αυτοκτονίας.
Γνώριζα για την τεστοστερόνη με την παλιομοδίτικη ονομασία των στεροειδών, την οποία οι επαγγελματίες υγείας σπεύδουν να καταδικάσουν όταν πρόκειται για αθλητές. Ωστόσο, τώρα φαινόταν εντάξει να χορηγείται σε έφηβες χωρίς ιατρική συνταγή, χωρίς ιατρικές μελέτες σχετικά με την ασφάλεια ή την αποτελεσματικότητά της. Μετά από κατά μέσο όρο τρεις μήνες, η φωνή ενός κοριτσιού θα τραχυνθεί μόνιμα και θα αρχίσει να αναπτύσσεται τριχοφυΐα στο σώμα. Θα υπάρξουν αισθητικές αλλαγές όπως ανακατανομή λίπους και αύξηση μυϊκής μάζας, αλλά η πραγματική ζημιά συμβαίνει εσωτερικά. Μετά από περίπου τέσσερα χρόνια, οι αλλαγές στην μήτρα καθιστούν πιθανό τον καρκίνο και συνιστάται υστερεκτομή. Εάν αυτό συνοδεύεται από ωοθηκεκτομή (αφαίρεση των ωοθηκών), τότε δεν θα παράγονται άλλα οιστρογόνα. Το κορίτσι θα εξαρτάται εφ' όρου ζωής από εξωτερικές ορμόνες και θα μπει αμέσως στην εμμηνόπαυση. Υπάρχουν πολλές ακόμη περισσότερες παρενέργειες, στις οποίες περιλαμβάνονται οι επιδράσεις στην καρδιά ώστε συνολικά, αυτές οι αλλαγές μειώνουν σημαντικά την αναμενόμενη διάρκεια ζωής.
Τέλος, έρχονται οι χειρουργικές επεμβάσεις. Ποιος καλύτερος να σας τις εξηγήσει από τις ίδιες τις ασθενείς; Η TT Exulansic στο Odysee δείχνει «βίντεο προόδου» αυτών των νεαρών κοριτσιών, παρέχοντας τα δικά της εξειδικευμένα σχόλια. Δυσκολεύομαι να μιλήσω γι' αυτά. Δεν μπορώ να τα παρακολουθήσω για πολύ γιατί νιώθω την καρδιά μου να σφίγγεται με το τι θα μπορούσε να είχε συμβεί.
Δεν θα πάτε μακριά στο διαδίκτυο όταν αρχίσετε να ψάχνετε για «πάνω» χειρουργικές επεμβάσεις και θα συναντήσετε τον Dr. Sidhbh Gallagher, τον χειρουργό επιλογής για τα πολύ μικρά κορίτσια. Μπορείτε να δείτε φωτογραφίες και βίντεο με τα αποτελέσματα. Σειρά από αθώα νεαρά πρόσωπα χαμογελούν στην κάμερα με μια παχιά γραμμή θυμού στο θώρακά τους εκεί που θα έπρεπε να είναι το στήθος τους. Φαντάζομαι ότι υποτίθεται πως βλέπουμε τη χαρά των τρανς, αλλά το μόνο που βλέπω είναι οι ουλές αυτοτραυματισμού κατά μήκος των χεριών τους και σε ένα βίντεο μπορούσα να δω το μικρό χεράκι του κοριτσιού να τρέμει βίαια. Ήταν πόνος, σοκ ή η φρίκη για αυτό που είχε κάνει στον εαυτό της; Ήταν μόλις δεκατριών ετών.
Η TT Exulansic περιγράφει με λαμπρό τρόπο την θρησκευτική φύση αυτών των φρικιαστικών επεμβάσεων. Είναι τελετές μετάβασης στην τρανς αίρεση και οι νεοσύλλεκτοι ενθαρρύνονται να προχωρήσουν μέσα από αυτές τις επεμβάσεις για να αποδείξουν την αξία τους και την «αληθινή» τρανς φύση τους. Η ταλαιπωρία γιορτάζεται και αναμένεται. Όσον αφορά τις χειρουργικές επεμβάσεις στα γεννητικά όργανα, ακόμη και η «αρχιδιάκονος» της αίρεσης των τρανς, Jammie Dodger, τραυματίστηκε ψυχικά από την βιαιότητα. Παραλίγο να πεθάνει από αιμορραγία, αλλά όταν πρόκειται για χειρουργικές επεμβάσεις στα γεννητικά όργανα για κορίτσια, το «παραλίγο να πεθάνει» θεωρείται κάτι συνηθισμένο. Αν τα καταφέρουν, μπορούν να προσβλέπουν σε μια ζωή γεμάτη πόνο και ακράτεια. Οι ουρολοιμώξεις θα γίνουν μέρος της ζωής και οι τακτικές δόσεις αντιβιοτικών θα προκαλέσουν ακόμη μεγαλύτερο χάος στα σώματα που έχουν ήδη καταστραφεί από ορμόνες. Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι τα ποσοστά αυτοκτονιών στα μετεγχειρητικά τρανς άτομα έχουν μετρηθεί στη Σουηδία ως 19 φορές υψηλότερα από τον γενικό πληθυσμό.
Αυτά φοβούνται οι γονείς.
Την πλήρη καταστροφή του υγιούς σώματος του παιδιού τους. Όταν προσπαθούν να εκφράσουν τους φόβους τους, αντιμετωπίζουν απόρριψη και προσβολή από τους επαγγελματίες. Λέω επαγγελματίες εδώ για να συμπεριλάβω όλους τους επαγγελματίες υγείας που προωθούν την επιβεβαίωση, τους δασκάλους επιβεβαίωσης, τις ΛΟΑΤ λέσχες και τους τρανς συμμάχους οποιουδήποτε είδους. Όλοι έχουν αίμα στα χέρια τους.
Τί πιστεύουν οι επαγγελματίες;
Μπορώ να πω μόνο τι μου ειπώθηκε και τι έχω ακούσει να λένε οι τρανς συμμάχοι και τα τρανς φιλανθρωπικά ιδρύματα, το οποίο είναι πάντα το ίδιο. Βασικά πιστεύουν ότι όλοι έχουμε ταυτότητα φύλου και ότι μόνο το παιδί γνωρίζει την δική του ταυτότητα. Μου είπαν ότι υπήρχε μια φόρμα ιατρικής συναίνεσης που υποδεικνύεται από την WPATH και απαιτεί υπογραφή. Το να είσαι τρανς παρουσιάστηκε στο ίδιο μήκος κύματος με το να είσαι ομοφυλόφιλος. Δεν φαινόταν να πιστεύουν ότι υπήρχε κάτι το τερατώδες στο να έχεις μια μυστική ταυτότητα που απαιτούσε την πλήρη υποδούλωση ενός υγιούς σώματος ώστε να γίνει ένα ανθυγιεινό ομοίωμα του αντίθετου φύλου. Η αίσθησή μου είναι ότι πιστεύουν ότι σώζουν το τρανς παιδί παρέχοντας την κατανόηση και την υποστήριξη που δεν λαμβάνουν από τους «αδαείς» γονείς τους. Δεν βλέπουν την ιατρική πλευρά των πραγμάτων με τον ίδιο τρόμο και φόβο επειδή δεν είναι το παιδί τους. Νιώθουν ότι δείχνουν πόσο φιλελεύθεροι και προοδευτικοί είναι και το κάνουν αυτό χωρίς προσωπικό κόστος. Η κοινωνία τους λέει ότι είναι ήρωες επειδή έσωσαν τρανς παιδιά και νίκησαν τους κακοποιητικούς γονείς τους ή τους αναγκάσαν να συμμορφωθούν και να τα επιβεβαιώσουν.
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι οι επαγγελματίες υγείας ακούν ένα παιδί που έχει ενστερνιστεί πλήρως την αίρεση και έχει εκπαιδευτεί διαδικτυακά για το τι πρέπει να πει. Έτσι, και οι επαγγελματίες εμπαίζονται, όπως τα παιδιά εμπαίζουν και τους γονείς. Δεν τους συγχωρώ, ούτε τους δικαιολογώ ωστόσο. Πόσα χρόνια εκπαίδευσης χρειάζονται για να γίνει κανείς ψυχολόγος ή ψυχίατρος; Κι όμως δεν μπορούν να αναγνωρίσουν πότε ένα παιδί έχει «δασκαλευτεί» ιδεολογικά. Δεν θεωρούν περίεργο το γεγονός ότι όλα τα τρανς παιδιά λένε το ίδιο πράγμα, ότι έχουν ακριβώς τις ίδιες απαιτήσεις και προβάλλουν τις ίδιες απειλές…
Το ακόμη πιο περίεργο, όμως, είναι ο τρόπος με τον οποίο οι επαγγελματίες αποκλείουν την πραγματικότητα και τις συνέπειες της ιατρικής διαδικασίας μετάβασης. Νομίζω ότι πρέπει και εκείνοι να έχουν υποστεί κατήχηση, καθώς εκδηλώνουν κάποιο είδος νοητικού βραχυκυκλώματος, με τον ίδιο τρόπο που τα τρανς παιδιά δεν φαίνονται να παρατηρούν ή να αμφισβητούν τις αρκετά κραυγαλέες αντιφάσεις της ιδεολογίας των φύλων.
Κάθε φορά που έθιγα το θέμα των φαρμάκων και των χειρουργικών επεμβάσεων, με διαβεβαίωναν ότι ήταν ακόμα πολύ νωρίς για να μιλήσουμε για τέτοια πράγματα. Υπήρχε, όμως, μια επαναληψιμότητα και ετοιμότητα στην αντίδραση, η οποία εκ των υστέρων σκέφτομαι ότι λειτουργούσε τερματίζοντας κάθε δεύτερη σκέψη.
Μια τελευταία παρατήρηση εδώ. Μιλάω κυρίως για επαγγελματίες υγείας επειδή αυτή ήταν η κύρια επαφή μου, οπότε τι γινόταν με τις συννοσηρότητες; Γνώριζαν για την σοβαρή ΔΕΠΥ της Sinead και για τον αυτισμό της. Ο αυτοτραυματισμός της χειροτέρευε και δεν βελτιωνόταν όσο περισσότερο υιοθετούσε την τρανς ταυτότητα. Τέλος, η σεξουαλική κακοποίηση. Γνωρίζοντας αυτά, πώς μπορούσαν, ως εκπαιδευμένοι επαγγελματίες, να μην τα συνδέσουν με την αποκήρυξη του σώματός της και την επιθυμία της να αρνηθεί την προηγούμενη ύπαρξή της ως κορίτσι;
Όταν ο σύζυγός μου και εγώ μάθαμε για την σεξουαλική κακοποίηση, ήταν απολύτως λογικό για εμάς ότι η Sinead μισούσε το σώμα της και ήθελε να το αλλάξει. Πάλι, όμως, η μόνη απάντηση που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι οι επαγγελματίες έχουν υποστεί κατήχηση ή έχουν εκφοβιστεί. Μόλις ακούσουν την μαγική λέξη τρανς, αντιδρούν σαν το σκυλί του Παβλόφ και υπάρχει μόνο ένα πιθανό αποτέλεσμα από τότε και στο εξής. Δείτε ξανά την έκθεση Cass σχετικά με αυτό. Περιγράφει το φαινόμενο τέλεια, αν και η Dr. Cass δεν φτάνει στο σημείο να υπονοήσει ότι έχουν υποστεί κατήχηση. Υποθέτει ότι εξακολουθούν να είναι ικανoί για ανεξάρτητη σκέψη. Αλλά αν ισχύει αυτό, τότε η μόνη εναπομένουσα εξήγηση για την προθυμία τους να τροφοδοτήσουν το εργοστάσιο τρανς ακρωτηριασμού με ευάλωτα παιδιά είναι ότι είναι είτε ηλίθιοι είτε δόλιοι.
Από-προγραμματισμός του ROGD εφήβου σας: Τα βήματα
Αυτή ήταν η κατάσταση που αντιμετώπισα τότε. Είχα μια κόρη που ήταν μέλος μιας αίρεσης και απαιτούσε να της επιτραπεί να βλάψει μόνιμα την υγεία της και να αλλάξει αμετάκλητα την εμφάνισή της. Οι ίδιοι άνθρωποι που θα έπρεπε να προστατεύουν την Sinead και να προσπαθήσουν να την βοηθήσουν πρόδωσαν την εμπιστοσύνη μου με τον φρικτότερο τρόπο. Προφανώς, δεν υπήρχε κανείς που ήλθε για να τη σώσει. Ήμασταν μόνοι μας. Όταν συνειδητοποίησα ότι είχα να κάνω με μια αίρεση, ένιωσα μια παράξενη ανακούφιση καθώς τελικά κατάλαβα τι συνέβαινε. Και πώς να το διορθώσω.
Δείτε πώς το έκανα.
Πρώτο Βήμα: Προετοιμασία και έρευνα
Λοιπόν, τι ακριβώς είναι ο από-προγραμματισμός; Είναι απλά η αφαίρεση της καθοδήγησης που έχει λάβει το παιδί σας και η εκ νέου δυνατότητα να σκεφτεί μόνο του. Το μόνο που κάνετε είναι να μιλάτε στον έφηβο σας και να του λέτε ή να του δείχνετε την αλήθεια για την ιδεολογία του φύλου. Ή μάλλον, να αποκαλύψετε τα ψέματα που τους έχουν σερβίρει. Καταρχάς, λοιπόν, πρέπει να κάνετε έρευνα για την ιδεολογία του φύλου ώστε να κατανοήσετε ακριβώς τι πιστεύει το έφηβο παιδί σας. Αυτό το στάδιο μου πήρε δύο εβδομάδες.
Κάθε βράδυ αφιέρωνα ώρες, μέχρι αργά, μελετώντας την ιδεολογία του φύλου. Έπρεπε να κατανοήσω όλα τα επιχειρήματα που είχαν διδάξει στην Sinead και πώς να τα αντικρούσω. Πρέπει να είστε προετοιμασμένοι για κάθε επιχείρημα, καθώς δεν ξέρετε τι είναι αυτό που έχει επηρεάσει περισσότερο το παιδί σας που παρουσιάζει ROGD. Είναι σαν να δίνεις εξετάσεις και να επαναλαμβάνεις όλη την ύλη, επειδή δεν ξέρεις τι θα πέσει. Επίσης, σας συνιστώ να συμμετάσχετε σε κάποια πλατφόρμα συζητήσεων, όπως το Discord, για να ακονίσετε τα επιχειρήματά σας. Πρέπει να έρθετε σε αντιπαράθεση με μερικούς ακτιβιστές υπέρ των τρανς και να αποκτήσετε αυτοπεποίθηση στα επιχειρήματά σας. Πρέπει να είστε σε θέση να αντικρούσετε ό,τι κι αν προβάλει το παιδί σας, με ψυχραιμία και σιγουριά. Το έφηβο παιδί σας μπορεί να φαντάζει ειδικός σε θέματα τρανς, αλλά δεν μπορεί να τα βάλει με έναν ενήλικα που έχει κάνει την σχετική έρευνα. Όπως συμβαίνει με όλες τις αιρέσεις, η ιδεολογία του φύλου είναι εντελώς παράλογη και εξωφρενική και το μόνο που χρειάζεται είναι να το επισημάνετε. Μπορεί να γελάμε με την ιδέα της Σαηεντολογίας ότι εξωγήινοι κατοικούν μέσα μας και κατευθύνουν τις πράξεις μας, αλλά παρόμοιες μαγικές πεποιθήσεις τροφοδοτούν το κίνημα για το φύλο: η ιδέα ότι οι άνδρες μπορούν να γίνουν γυναίκες απλώς φανταζόμενοι ότι είναι, ή η ιδέα ότι όλοι έχουμε μια «ταυτότητα φύλου» που μπορεί να έχει «εγκλωβιστεί σε λάθος σώμα». Επιστρατεύστε τον σκεπτικισμό σας και μην υποχωρήσετε ούτε σπιθαμή. Δεν υπάρχει χώρος για στάσεις του τύπου «να είμαστε ευγενικοί», όταν πρόκειται για ασάφειες ή για μισές γνώσεις. Οπλιστείτε με σθένος και εμπιστευτείτε την επιστήμη.
Δεύτερο Βήμα: Προσαρμόστε το γονικό σας στυλ
Πολλοί γονείς σήμερα φοβούνται τα έφηβα παιδιά τους. Έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ τους ειδικούς να μας λένε πώς να ασκούμε τον γονικό μας ρόλο, που πιστεύω ότι αυτό μας έχει κάνει να μην εμπιστευόμαστε το ένστικτό μας. Παράλληλα, το κύρος των γονέων υπονομεύεται σε κάθε επαφή με την εξουσία: από τον τοπικό γιατρό που τους αποκαλεί «μαμά», μέχρι τους υπεροπτικούς εκπαιδευτικούς, τους δημοσιογράφους, ακόμα και τους δημόσιους λειτουργούς. Ίσως γι' αυτό πολλοί γονείς κινούνται με υπερβολική προσοχή και δισταγμό γύρω από τα έφηβα παιδιά τους, προσπαθώντας να μην προκαλέσουν την δυσαρέσκειά τους. Όταν η κατάσταση με ένα παιδί που παρουσιάζει ROGD ξεφεύγει από τον έλεγχο και νιώθετε ότι δεν έχετε καμία απολύτως επιρροή πάνω του, ξεκινήστε εξετάζοντας το δικό σας γονεϊκό στυλ. Πρέπει να χαίρετε σεβασμού και να διαθέτετε κύρος προτού καν σκεφτείτε την διαδικασία «από-προγραμματισμού»· αυτό προϋποθέτει ένα στυλ γονεϊκότητας που βασίζεται στο κύρος και την σταθερότητα (authoritative parenting). Οφείλετε να είστε αυστηροί όσον αφορά τους κανόνες και τα όρια, παραμένοντας ταυτόχρονα προσιτοί και ευγενείς. Μην το συγχέετε αυτό με το αυταρχικό στυλ (authoritarian), το οποίο δεν θα αποδώσει καρπούς με έναν επαναστάτη έφηβο. Το δικό μου στυλ γονεϊκότητας έγινε πιο σταθερό και αποφασιστικό μόλις συνειδητοποίησα τι συνέβαινε με την Sinead και απέβαλα κάθε ίχνος σεβασμού που έτρεφα για τους «ειδικούς» των υπηρεσιών ψυχικής υγείας. Αν διαβάζετε αυτό το κείμενο, έχετε ήδη αποδείξει ότι είστε καλύτεροι γονείς και πιο ειδικοί στην ευημερία των παιδιών σας από οποιονδήποτε θεραπευτή. Εμπιστευτείτε τον εαυτό σας και την εμπειρία μιας ολόκληρης ζωής, και μην κατηγορείτε τον εαυτό σας. Πώς θα μπορούσε άραγε οποιοσδήποτε γονέας να είναι προετοιμασμένος για μια αίρεση που στρατολογεί τα έφηβα παιδιά μας μέσω του διαδικτύου, της κοινωνικής μεταδοτικότητας και της μεσολάβησης έμπιστων ενηλίκων, όπως δάσκαλοι και γιατροί; Δεύτερον, ήταν άραγε κανείς μας προετοιμασμένος για τον αντίκτυπο του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στην κοινωνία και στους εφήβους μας; Έχω παρακολουθήσει ενημερωτικές συναντήσεις για την ασφάλεια στο διαδίκτυο που διοργανώθηκαν από τα σχολεία των παιδιών μου και οι εισηγητές δεν είχαν την παραμικρή ιδέα για το θέμα. Το μισό διάστημα αναλώθηκε σε συζητήσεις για τους κινδύνους του βιντεοπαιχνιδιού «Grand Theft Auto» και το υπόλοιπο για τον εκφοβισμό (bullying) στο WhatsApp και το Snapchat. Αυτή είναι η οπτική των ενηλίκων για το με τι ασχολούνται τα παιδιά. Αυτά που βλέπουν στην πραγματικότητα τα παιδιά είναι πολύ, μα πολύ χειρότερα.
Τρίτο Βήμα: Κλείστε την Βρύση του Δηλητηρίου
Οι έφηβοι είναι επιτήδειοι και τα συστήματα γονεϊκού ελέγχου για την πρόσβαση στο διαδίκτυο είναι τόσο αδύναμα, που αναρωτιέμαι αν αυτό γίνεται σκόπιμα. Οι γονείς δεν έχουν ιδέα τι βλέπουν τα παιδιά τους στο διαδίκτυο και, ακόμα κι αν το γνώριζαν, πιθανότατα δεν θα το κατανοούσαν. Πολλά εξαρτώνται από την ψυχική σταθερότητα του εφήβου, η οποία τον προστατεύει από το να παρασυρθεί σε κάποια από τις πολλές παγίδες που τον παραμονεύουν, όπως η πορνογραφία, η ιδεολογία του φύλου, τα διεστραμμένα anime κ.λπ. Ένας έφηβος που αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα —από την έλλειψη φίλων και τις δυσκολίες στο σχολείο μέχρι το βίωμα κάποιου τραύματος ή κάποιας ψυχικής κατάστασης όπως ο αυτισμός— διατρέχει κίνδυνο.
Οι γονείς νιώθουν να απειλούνται από τον «θαυμαστό καινούργιο κόσμο» του διαδικτύου και τη νέα γλώσσα της διαφορετικότητας, της συμπερίληψης και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Επιθυμούν να είναι αρεστοί και έτσι υποπίπτουν στο σφάλμα να προσπαθούν να γίνουν φίλοι με το έφηβο παιδί τους. Πρέπει να αφιερώσεις χρόνο για να εξοικειωθείς με την τεχνολογία. Είναι πολύ δύσκολο και χρονοβόρο να αποκλείεις την πρόσβαση σε κάθε εφαρμογή ξεχωριστά, και από την εμπειρία μου, η κεντρική διαχείριση αυτού του ελέγχου δεν αποδίδει. Ο σύζυγός μου αφιέρωσε μια ολόκληρη μέρα για να περιορίσει την πρόσβαση σε όλες τις αγαπημένες ιστοσελίδες της Sinead. Καταρχάς, πρέπει να μάθεις ποιες εφαρμογές χρησιμοποιεί το παιδί σου και στην συνέχεια να τις αποκλείσεις όλες μία προς μία, αφήνοντας μόνο τα απολύτως απαραίτητα για το σχολείο. Πρώτα απ' όλα, βάλτε password σε όλες τις συσκευές και δείτε ποιες εφαρμογές χρησιμοποιούνται. Διαγράψτε τις όλες, εκτός από τις σχολικές εφαρμογές. Στην συνέχεια, περιορίστε κεντρικά –μέσω γονεϊκού ελέγχου– όλες τις εφαρμογές που γνωρίζετε, καθώς και όποιες άλλες μπορείτε να σκεφτείτε. Μην αφήνετε καμία εφαρμογή που επιτρέπει ζωντανές συνομιλίες με αγνώστους. Επιβάλλετε περιορισμούς στην πρόσβαση στο διαδίκτυο στον οικογενειακό υπολογιστή, τόσο ως προς τον χρόνο χρήσης όσο και ως προς τις αναζητήσεις λέξεων-κλειδιών. Πρέπει να αποκτήσετε μεγαλύτερη εξειδίκευση στην τεχνολογία, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα ζητήματα φύλου απ’ ό,τι το έφηβο παιδί σας. Επίσης, οφείλετε να είστε σε εγρήγορση και να γνωρίζετε ανά πάσα στιγμή τι κάνει το παιδί σας. Εγώ δεν άφησα την Sinead στιγμή από τα μάτια μου για μήνες, εκτός από τις ώρες του σχολείου.
Τέταρτο Βήμα: Αποκαταστήστε την σχέση με το έφηβο παιδί σας που παρουσιάζει ROGD
Αν βρισκόσασταν στην θέση μου, αυτό θα σας φαινόταν ακατόρθωτο. Η Sinead με μισούσε και με έβλεπε ως εχθρό, επειδή η αίρεση της είχε μάθει να μην εμπιστεύεται και να μισεί τους ξένους, και ιδιαίτερα τους γονείς. Ένιωθα ότι είχα χάσει κάθε γονική μου δύναμη. Μην αυταπατάσθε πιστεύοντας ότι έχετε καλή σχέση με το έφηβο παιδί σας που παρουσιάζει ROGD. Μαθαίνετε τι πραγματικά σκέφτονται για εσάς μόνο όταν εναντιώνεστε στις επιθυμίες τους. Βλέπετε πόσο σας σέβονται και σας συμπαθούν όταν χρησιμοποιείτε λάθος γένος ή το παλιό τους όνομα (deadname) και τους κόβετε την πρόσβαση στο διαδίκτυο. Έχουν προγραμματιστεί να μην εμπιστεύονται τα «cis» άτομα, ακόμη και τους συμμάχους τους. Να είστε προετοιμασμένοι για τον χρόνο και την προσπάθεια που θα απαιτηθούν.
Ο γονέας είναι το πλέον κατάλληλο άτομο για να «αποπρογραμματίσει» το παιδί του, καθώς ένας επαγγελματίας θα μπορούσε να κατηγορηθεί για εφαρμογή «θεραπείας μεταστροφής», ενώ επιπλέον δεν αφιερώνει αρκετό χρόνο με το παιδί για να το επιτύχει. Δεύτερον, ένα παιδί θέλει να συμπαθεί και να σέβεται τους γονείς του. Πρόκειται για μια βασική και θεμελιώδη ανάγκη. Ακόμη κι αν συμπεριφέρονται σαν να σας μισούν, κατά βάθος επιθυμούν έναν γονέα στον οποίο μπορούν να βασιστούν και τον οποίο μπορούν να σεβαστούν. Δεν θέλουν την ευθύνη λήψης σημαντικών αποφάσεων και έχουν ανάγκη από όρια. Αυτό που κάνετε εδώ είναι απλώς να οικοδομείτε αρκετά καλή διάθεση και εμπιστοσύνη, ώστε να σας ακούν και να συμμετέχουν σε συζητήσεις.
Είμαι στην ευχάριστη θέση να εργάζομαι μόνο με μερική απασχόληση και να διαθέτω πλήρη εργασιακή ευελιξία, οπότε μπόρεσα να αφήσω τα πάντα στην άκρη και να θέσω ως προτεραιότητα την αποκατάσταση της Sinead. Οι οικογένειες όπου και οι δύο γονείς εργάζονται με πλήρες ωράριο θα δυσκολευτούν να σώσουν το παιδί τους, καθώς δεν πρόκειται για κάτι που επιτυγχάνεται μέσα σε λίγες εβδομάδες. Αν και η ίδια η διαδικασία από-προγραμματισμού είναι σχετικά σύντομη, η αποκατάσταση του εφήβου σας μπορεί να διαρκέσει έναν χρόνο ή και περισσότερο.
Ως οικογένεια, σταματήσαμε αμέσως να χρησιμοποιούμε το «trans» όνομα και επιστρέψαμε στο πραγματικό όνομα της Sinead. Η χρήση αντωνυμιών είχε μόλις ξεκινήσει, αλλά σταμάτησε κι αυτή. Διακόψαμε την συνεχή ροή επικοινωνίας και «κατήχησης» από το διαδίκτυο. Η ανόητη, πλαστή «trans» προσωπικότητα του Xavier ίσως να υπήρχε ακόμα, αλλά εγώ δεν την πρόσεχα πια. Μιλούσα στην Sinead — ή σε ό,τι είχε απομείνει από εκείνη. Ήταν ένας άνθρωπος ράκος και φαινόταν εντελώς εξουθενωμένη από τις διαρκείς, τερατώδεις απαιτήσεις της αίρεσης. Δεν την θεωρούσα υπεύθυνη για τις πράξεις της «trans» προσωπικότητας, αλλά περνούσα ώρες μαζί της, συζητώντας με κατανόηση για όσα είχε περάσει. Φαινόταν ευγνώμων για κάθε φλιτζάνι τσάι και κάθε καλή κουβέντα. Δεν μιλούσα ποτέ για το φύλο, παρά μόνο για θέματα που αφορούσαν την ίδια την Sinead. Θα περίμενα να εξοργιστεί με τους νέους κανόνες, αλλά φαινόταν συμφιλιωμένη με την κατάσταση, ίσως και λίγο ανακουφισμένη που κάποιος άλλος έπαιρνε πλέον τις αποφάσεις. Μια προειδοποίηση, σε περίπτωση που δεν έχετε κατανοήσει πλήρως τα προηγούμενα βήματα: μην κάνετε το λάθος να φερθείτε με καλοσύνη στην «trans» προσωπικότητα ή να χαλαρώσετε τους κανόνες με οποιονδήποτε τρόπο. Η «trans» προσωπικότητα δεν έχει εξαφανιστεί ακόμη και δεν είναι άξια εμπιστοσύνης.
Πέμπτο Βήμα: Από-προγραμματισμός
Φοβόμουν πολύ μήπως επιδεινώσω την κατάσταση, αλλά ένιωθα έτοιμη να ξεκινήσω τον από-προγραμματισμό. Έπρεπε να προσέξω πολύ στην αρχή, ώστε να μην υποψιαστεί η «trans» προσωπικότητα τι επρόκειτο να συμβεί. Ξεκίνησα ζητώντας από την Sinead να παρακολουθήσει ένα βίντεο με τίτλο *Trans kids: It’s Time to Talk* (Trans παιδιά: Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε), το οποίο παρουσίαζε η Stella O’Malley. Η Sinead προέβαλε κάποια αντίσταση, αλλά είχα επενδύσει αρκετά στην σχέση μας, οπότε τελικά δέχτηκε. Νομίζω πως ίσως ένιωθε μια μικρή περιέργεια, ενώ ο «Xavier» πίστευε ότι η σταθερότητά του ήταν αρκετά ισχυρή ώστε να αντέξει την «ιερόσυλη» ταινία. Παραμόνευα απέξω για να βεβαιωθώ ότι το βίντεο έπαιζε και ότι εκείνη το παρακολουθούσε.
Κατέβηκε κάτω και είπε ότι ίσως —απλώς ίσως— να μην ήταν «trans». Δεν ήταν και πολλά, αλλά ένιωσα ότι είχε δημιουργηθεί μια μικρή ρωγμή αμφιβολίας. Την επόμενη μέρα, ο σύζυγός μου έλειψε για το Σαββατοκύριακο και εγώ έβγαλα το αντίτυπό μου από το βιβλίο της Abigail Shrier, *Irreversible Damage*. Είχα υπογραμμίσει σημεία που θεωρούσα ιδιαίτερα αξιόλογα. Έλεγα στην Sinead ότι είχα διαβάσει κάτι ενδιαφέρον και την ρωτούσα την γνώμη της, προσπαθώντας έτσι να την παρακινήσω να συζητήσουμε. Ήταν μια προσέγγιση που βασιζόταν στη δοκιμή πολλών διαφορετικών πραγμάτων, καθώς περνούσα από το ένα θέμα στο άλλο.
Κάθε παιδί με ROGD (Δυσφορία Φύλου Ταχείας Έναρξης) έχει το δικό του θέμα που του προκαλεί αμφιβολίες ή ανησυχία. Στην περίπτωση της Sinead φαίνεται πως αυτά ήταν οι αποτρόπαιες χειρουργικές επεμβάσεις και οι φρικτές παρενέργειες των ορμονών αντίθετου φύλου και των αναστολέων εφηβείας. Δεν γνώριζε τίποτα γι' αυτά, καθώς οι influencers και όλοι οι ιστότοποι ΛΟΑΤKI συχνά παραβλέπουν αυτές τις πτυχές. Πρέπει να κάνετε ερωτήσεις και να αναγκάσετε το έφηβο παιδί σας να επιστρατεύσει την κριτική του σκέψη. Μην χρησιμοποιείτε την γλώσσα της αίρεσης, ώστε να αναγκαστεί να εξηγήσει τι έχει καταλάβει με απλά λόγια. Συχνά, αυτό αρκεί για να αναδειχθεί ο παράλογος και ασυνάρτητος χαρακτήρας της εν λόγω ιδεολογίας.
Χρειάστηκε περίπου μία ώρα για να καταρρίψω το σύνθημα «Οι τρανς γυναίκες είναι γυναίκες». Ωστόσο, αυτό που πραγματικά την βοήθησε να «ξυπνήσει» ήταν το γεγονός ότι της ξεκαθάρισα κατηγορηματικά πως δεν ήταν τρανς. Μην καταφεύγετε σε αθώα ψέματα περί «πραγματικών τρανς»· μείνετε πιστοί στην πραγματικότητα και την επιστήμη. Τα τρανς άτομα δεν διαθέτουν διαφορετικό εγκέφαλο, ορμόνες ή γονίδια. Δεν υπάρχει κανένα σωματικό χαρακτηριστικό που να διαφοροποιεί ένα τρανς άτομο. Πρόκειται για ψυχική διαταραχή, για μια πλάνη. Όπως θα έλεγε και ο Arty Morty: «Το να είσαι τρανς είναι κάτι που κάνεις, όχι κάτι που είσαι». Της είπα επίσης ότι η ιδεολογία του φύλου (gender ideology) λειτουργεί σαν αίρεση και εκείνη το αποδέχτηκε αμέσως. Μάλιστα, έσπευσε να μου δώσει η ίδια παραδείγματα συμπεριφοράς που παραπέμπουν σε αίρεση.
Για μερικούς μήνες, η Sinead αμφιταλαντευόταν ανάμεσα στην πεποίθηση ότι ήταν τρανς και στην αμφισβήτηση αυτής της ιδέας, αλλά η ουσιαστική δουλειά έγινε τις τρεις πρώτες εβδομάδες. Όταν βρισκόμασταν μαζί και αμφισβητούσα έντονα τις τρανς πεποιθήσεις της, έφτανε σχεδόν να πειστεί, αλλά οι φίλες της παρέμεναν πιστά μέλη της «εκκλησίας των τρανς».
Εκείνο το πρώτο Σαββατοκύριακο αφιερώσαμε περίπου έξι ώρες στην συζήτηση, ενώ τις επόμενες δύο εβδομάδες αφιερώναμε μία ή δύο ώρες την ημέρα μιλώντας και βλέποντας βίντεο. Η Sinead ήθελε να συζητά για την ιδεολογία του φύλου και είχε ανάγκη να το κάνει για μήνες. Μετά τις πρώτες φορές, σπάνια χρειαζόταν να κάνω κάτι περισσότερο από το να προτείνω να δούμε ένα βίντεο της Exulansic, του Mr Menno ή κάτι αστείο (καθώς η ιδεολογία του φύλου μπορεί να γίνει αρκετά αστεία). Οι έφηβοι έχουν μικρό χρόνο συγκέντρωσης, οπότε μην τον σπαταλάτε δείχνοντάς τους γραπτές αναφορές ή βαρετά podcast.
Έκτο βήμα: Η επόμενη χρονιά
Δεν την πίεσα καθόλου να αλλάξει το αγορίστικο κούρεμά της, τα ρούχα της ή τις παρέες της. Ήξερα ότι οι φίλες της εξακολουθούσαν να πιστεύουν πως είναι τρανς και νομίζω ότι η ντροπή ήταν αυτή που την εμπόδιζε να αποκαλύψει την αλήθεια. Περίπου τρεις μήνες μετά την αρχική διαδικασία από-προγραμματισμού, η Sinead μου ζήτησε να τηλεφωνήσω στις φίλες της και να τους ζητήσω να σταματήσουν να αναφέρονται σε εκείνη με αρσενικές αντωνυμίες και να την φωνάζουν «Xavier». Καταλάβαινα ότι ξαφνιάζονταν λαμβάνοντας ένα τηλεφώνημα από το «τρανσφοβικό, κακοποιητικό τέρας» για το οποίο τους είχε μιλήσει η Sinead, αλλά, όπως και να 'χει, μέχρι το τέλος της χρονιάς είχαν απομακρυνθεί όλες εκτός από μία.
Βλέπω ακόμα τις παλιές της φίλες και παρατηρώ ότι βυθίζονται όλο και περισσότερο στον κόσμο των τρανς. Μια πρώην φίλη της αξίζει ιδιαίτερης αναφοράς. Είναι η πιο επικίνδυνη σύμμαχος των τρανς από όλες, μια ενεργή στρατολόγος. Αυτοπροσδιορίζεται ως μη-δυαδική, (non-binary), αλλά δεν καταβάλλει καμία απολύτως προσπάθεια να εμφανίζεται διαφορετική από μια σέξι κοπέλα τύπου anime. Ωστόσο, μαζεύει όλες τις «χαμένες» λεσβίες που μπορεί και τις πείθει ότι είναι τρανς. Έχει τη μεγαλύτερη επιτυχία με όσες είναι επίσης αυτιστικές.
Ο από-προγραμματισμός κάποιου είναι αρχικά μια γρήγορη διαδικασία, αλλά δεν μπορείς να αφήσεις το άτομο μόνο του, αλλιώς θα ξανακυλήσει στον γνώριμό του κόσμο των τρανς. Η Sinead ζούσε ως τρανς για σχεδόν τρία χρόνια και είχε μάθει να βασίζεται σε αυτόν τον κόσμο για υποστήριξη, φίλους, απαντήσεις στα προβλήματά της και μια κοσμοθεωρία. Είναι συγκλονιστικό για έναν νέο άνθρωπο να βγαίνει από αυτό το περιβάλλον ασφάλειας και να συνειδητοποιεί ότι όλα είναι ψέματα. Όχι μόνο έπρεπε να αντιμετωπίσει τον πραγματικό κόσμο χωρίς το «δίχτυ ασφαλείας» της τρανς ταυτότητας, αλλά έπρεπε πλέον να διαχειριστεί και τα πραγματικά της προβλήματα που απέφευγε επί τρία χρόνια: τον αυτισμό της, την σεξουαλική κακοποίηση που είχε υποστεί και την ΔΕΠ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής). Το έφηβο παιδί σας είναι πολύ ευάλωτο τις εβδομάδες μετά τον από-προγραμματισμό. Προσπαθήστε να το επαναφέρετε σε μια υγιή ρουτίνα με άφθονο ύπνο, καθώς οι τρανς αιρέσεις διδάσκουν στα παιδιά να παραμελούν τις ανάγκες τους. Η επαφή με την φύση βοηθά πολύ στην απόκτηση σωστής προοπτικής και στην επούλωση. Καθώς τα μαλλιά της Sinead μάκραιναν και άρχιζε να αλλάζει ντύσιμο, εξαφανίστηκε και η δυσφορία της. Ήταν προφανές ότι η τρανς ιδεολογία ήταν αυτή που της προκαλούσε την δυσφορία και όχι το αντίστροφο.
Ένα πράγμα που πρέπει να προσέξετε είναι το φαινόμενο της παλινδρόμησης (floating). Αυτό συμβαίνει όταν το άτομο που έχει απεμπλακεί από την αίρεση δεχθεί κάποιο ερέθισμα από το περιβάλλον του και νιώθει σαν να επιστρέφει στην πραγματικότητα της αίρεσης. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα συνταρακτική και τρομακτική εμπειρία, η οποία χρειάζεται περίπου έναν χρόνο για να σταματήσει να συμβαίνει. Βοηθούσα τη Sinead να ηρεμήσει όταν συνέβαινε αυτό: βλέπαμε βίντεο στο YouTube ή συζητούσαμε για τις πιο πρόσφατες ανοησίες σχετικά με το φύλο που προβάλλονταν στις ειδήσεις, και εκείνη κατάφερνε να επανέλθει. Μάλιστα, το βιβλίο που διάβασα ανέφερε ότι απαιτείται περίπου ένας χρόνος για την ανάρρωση μετά την έξοδο από μια αίρεση – άποψη με την οποία συμφωνώ. Χρειάζεται πολύς χρόνος για να αποκατασταθεί η κριτική σκέψη. Όταν βγάζεις κάποιον από μια αίρεση, τον αφήνεις να βρει μόνος του τον δρόμο να κατανοήσει τον κόσμο ο ίδιος. Αν εφάρμοζες «θεραπεία μεταστροφής» (conversion therapy), θα αντικαθιστούσες την τρανς ιδεολογία με μια άλλη ιδεολογία, ενώ η διαδικασία από-προγραμματισμού σημαίνει απλώς ότι αποκαλύπτεις πως το «νέο φύλο» είναι ένα σύνολο από ψέματα και ανοησίες. Πρέπει να κάνεις υπομονή και να μην περιμένεις ότι τα παιδιά θα μπορέσουν να επιστρέψουν αμέσως στην πραγματική ζωή.
Πρέπει να αφιερώσεις πολύ χρόνο στο παιδί σου που παρουσιάζει ROGD. Είναι πιθανό τα παιδιά να χάσουν τους περισσότερους φίλους τους, αν και εκείνοι είναι εγκλωβισμένοι στην ίδια ιδεολογία. Πρέπει να συνεχίσεις να συζητάς για το φύλο μέχρι να αποκαλυφθεί και να καταρριφθεί και το τελευταίο ψέμα. Μετά, πρέπει να μιλήσετε και για όλα τα υπόλοιπα. Πρέπει να αναπληρώσεις χρόνια φυσιολογικής ανάπτυξης και εξέλιξης και να γνωρίσεις το πραγματικό άτομο που παρέμενε κρυμμένο για τόσο καιρό μέσα στην «τρανς φυλακή» του εφιάλτη του. Ακόμα και για απλά πράγματα, όπως το να ενημερωθούν για το τι φορούν και τι ενδιαφέρει τα άλλα κορίτσια. Όταν κάποιος ζει για τόσο καιρό ως «τρανς άνδρας», χάνει πολλές φυσιολογικές δραστηριότητες.
Τελικές συμβουλές
Ελπίζω ότι αυτή η μαρτυρία θα βοηθήσει και άλλους γονείς. Λυπάμαι τους γονείς των παιδιών με ROGD ακόμα περισσότερο και από τα ίδια τα παιδιά, γιατί έχω βρεθεί στην θέση τους και γνωρίζω καλά την οργή, τον πανικό και τον φόβο. Δεν αναφέρθηκα εκτενώς στο πόσο καταστροφική είναι η ύπαρξη ενός εφήβου με ROGD για την οικογένεια, τα αδέλφια και την σχέση των γονέων, αλλά αν το βιώνεις κι εσύ, είμαι σίγουρη ότι γνωρίζεις καλά αυτό το άγχος.
Κάτι τελευταίο, και πολύ σημαντικό: Οι γονείς πρέπει να ακολουθούν κοινή γραμμή στην διαχείριση του τρανς εφήβου τους. Όταν τα παιδιά τους είναι τρανς δεν είναι άτομα που μπορείς να έχεις εμπιστοσύνη. Θα προσπαθήσουν να στρέψουν τον έναν γονέα εναντίον του άλλου, αν αυτό τους προσφέρει κάποιο πλεονέκτημα. Η «τρανς προσωπικότητα» θα καταφύγει στο ψέμα, την κλοπή και την εξαπάτηση για να διατηρήσει τον έλεγχο του παιδιού σου, ακριβώς όπως ένας αλκοολικός κάνει τα πάντα για να συντηρήσει τη συνήθειά του. Ενημέρωσα τον σύζυγό μου για τα σχέδιά μου, κι εκείνος μου έδωσε ελευθερία κινήσεων και με στήριξε. Χωρίς αυτό, το εγχείρημα δεν θα είχε καμία ελπίδα επιτυχίας.
Ξέρω ότι έπραξα σωστά, γιατί μου το είπε η ίδια η Sinead. Με έχει ευχαριστήσει πολλές φορές και παρόλο που απλώς έκανα το καθήκον μου —και το έκανα με χαρά—, είναι ωραίο να γνωρίζω ότι νιώθει ευγνωμοσύνη. Ξέρω ότι έπραξα σωστά, γιατί είναι και πάλι ευτυχισμένη. Χωρίς καν να το επιδιώξω, είμαι πλέον πολύ καλή φίλη με την Sinead (παραμένοντας ταυτόχρονα γονέας). Απολαμβάνω πραγματικά την παρέα της και είμαι τόσο ευγνώμων που μου δίνεται η ευκαιρία να την γνωρίσω ξανά.
Μετάφραση και επιμέλεια κειμένου: «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»
Πηγή: pittparents.com