Πίστεψαν αυτός και τα παιδιά του το αφήγημα του «γαλήνιου θανάτου» της ευθανασίας…
Από το «Μαμά Μπαμπάς και Παιδιά»
Σύμφωνα με πληροφορίες του «Right to Life UK», στην Οττάβα στον Καναδά, ένας 87χρονος Καναδός δεν είχε ναρκωθεί την ώρα που οι γιατροί ήθελαν να του τερματίσουν την ζωή με ευθανασία, και φώναζε επανειλημμένα «βοηθήστε με», ενώ βασανιζόταν πεθαίνοντας. Ο άνδρας από το Οντάριο, γνωστός ως κ. D, έπασχε από συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας για να τερματίσει την ζωή του βάσει του καναδικού καθεστώτος υποβοηθούμενης αυτοκτονίας και ευθανασίας, γνωστού ως Medical Assistance in Dying, Ιατρική Βοήθεια στον Θάνατο - (MAiD).
Ο κ. D είχε προγραμματίσει να τερματιστεί η ζωή του στο σπίτι του, την ίδια ημέρα που μεταφέρθηκε εκεί, βγαίνοντας από το νοσοκομείο. Ο γιατρός χορήγησε πρώτα μιδαζολάμη, ένα ηρεμιστικό, για να χαλαρώσει τον ασθενή. Ωστόσο, στην περίπτωση του κ. D, το φάρμακο δεν είχε τις συνήθεις δράσεις του.
Όπως περιγράφουν αυτόπτες μάρτυρες στην γενόμενη αναφορά: «Μέσα στα πρώτα 3 λεπτά ο κ. D είχε έντονα σημεία σωματικής και ψυχολογικής δυσφορίας, άρχισε να μουγκρίζει, να τεντώνεται, να κάνει γκριμάτσες», διότι «ο κ. D δεν εκδήλωσε την αναμενόμενη καταστολή». «Τα σημεία δυσφορίας στην συμπεριφορά του κλιμακώθηκαν και άρχισε να επαναλαμβάνει φράσεις, όπως "βοηθήστε με", που συνεχίστηκαν μέχρι να επιτευχθεί η καταστολή με προποφόλη και να πέσει σε κωματώδη κατάσταση». Επιπλέον, η έκθεση ανέφερε ότι η οικογένεια του κ. D, η οποία ήταν παρούσα κατά την στιγμή της ευθανασίας του, ένιωσε «βαθιά ενόχληση», καθώς «είδε τον πατέρα της να υποφέρει μέσα σε σωματική και ψυχολογική δυσφορία». Ακόμη, η οικογένεια αισθάνθηκε μεγάλη «οδύνη σχετικά με την απόφασή της να υποστηρίξει τον πατέρα στην διαδικασία MAID και απέραντη θλίψη και πένθος σχετικά με τις τελευταίες αναμνήσεις της με τον πατέρα της».
Η Dr. Ramona Coelho, μέλος της Επιτροπής Εκτίμησης της Ιατρικής Βοήθειας στο θάνατο (MDRC), δήλωσε ότι ενώ «ορισμένοι κλινικοί γιατροί της MAID παρουσιάζουν δημόσια τους θανάτους της MAID ως ειρηνικούς, όμορφους και χωρίς επιπλοκές», αυτό «δεν αποτελεί μια ακριβή εικόνα της πραγματικότητας και υπάρχει κίνδυνος να επηρεάσει τις αποφάσεις σχετικά με την MAID».
Άλλα σκάνδαλα ευθανασίας έχουν αναφερθεί πρόσφατα στο Οντάριο.
Τον περασμένο μήνα, η εφημερίδα “The Globe and Mail” ανέφερε ότι ο ασκών την ευθανασία, Dr. James MacLean, έχει ήδη δύο καταγγελίες εις βάρος του σχετικά με υποθέσεις ευθανασίας και υποβοηθούμενης αυτοκτονίας στον Καναδά.
Στην πρώτη περίπτωση, ένας από τους ασθενείς του MacLean, που ήθελε να τερματίσει την ζωή του, συνέχισε να αναπνέει αφού κηρύχθηκε νεκρός λόγω χορήγησης ακατάλληλου θανατηφόρου μείγματος ουσιών. Ο MacLean χορήγησε σε έναν 67χρονο καρκινοπαθή αναισθητικό, αντί για το φάρμακο νευρομυϊκού αποκλεισμού που χρησιμοποιείται για να παραλύει ο άνθρωπος, επειδή δεν μπορούσε να βρει πού το είχε βάλει. Κατόπιν, ο γιατρός κήρυξε τον ασθενή νεκρό. Ωστόσο, λίγο μετά την αναχώρησή του από το σπίτι του ασθενούς, αυτός συνέχισε να αναπνέει, οπότε ο MacLean επέστρεψε, και του έδωσε επιπλέον ουσίες, συμπεριλαμβανομένου του φαρμάκου νευρομυϊκού αποκλεισμού, ενώ λίγο αργότερα τον κήρυξε νεκρό για δεύτερη φορά.
Στην δεύτερη περίπτωση, ο 45χρονος Thomas Dillon, ο οποίος έπασχε από νόσο του Crohn και είχε ιστορικό κατάχρησης αλκοόλ, κατάθλιψη και αυτοκτονικές ιδέες, συναντήθηκε με τον MacLean πολλές φορές έξω από ένα καφέ για να γίνει η αξιολόγηση της επιλεξιμότητας για ευθανασία. Μετά από αυτές τις συναντήσεις, αντάλλαξαν πολλά μηνύματα για να σχεδιάσουν το τέλος της ζωής του. Δύο ημέρες αργότερα, συναντήθηκαν ξανά στο καφέ, από όπου ο γιατρός οδήγησε τον ασθενή στο σημείο όπου θα τελείωνε την ζωή του, δηλαδή σε μια βιομηχανική μονάδα όπου τα πτώματα προετοιμάζονται για μεταφορά σε γραφεία τελετών.
Μετά από αυτά τα περιστατικά, η γενική συμπεριφορά του MacLean εξετάστηκε από το Κολλέγιο Ιατρών και Χειρουργών του Οντάριο και διαπιστώθηκε ότι ο MacLean επέδειξε έλλειψη κρίσης στις αποφάσεις του, αντιμετώπισε τους ασθενείς με τρόπο που «υποδείκνυε εξαναγκασμό» και τηρούσε ανεπαρκή αρχεία για τις πράξεις του.
Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι η συμπεριφορά του MacLean «εξέθεσε ή είναι πιθανό να εξέθεσε τους ασθενείς σε βλάβη ή σε τραυματισμό στους 5 από τους 20 ασθενείς που εξετάστηκαν». Όσον αφορά τον άνδρα που αξιολογήθηκε έξω από το καφέ, το College of Physicians and Surgeons of Ontario, δήλωσε ότι ο MacLean είχε παραβιάσει τα επαγγελματικά όρια με την αδιάφορη προσέγγισή του στο θάνατο του Dillon, και δήλωσε ότι ο χώρος για την αξιολόγηση της επιλεξιμότητας ήταν ακατάλληλος.
Αυτά είναι κάποια από τα περιστατικά της - εξευτελιστικής για τον άνθρωπο ευθανασίας- που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, αλλά αρκούν για να αποδείξουν ότι ο υποβοηθούμενος θάνατος δεν είναι ο θάνατος αυτό που διαφημίζεται. Η πραγματικότητα είναι πολύ δυσάρεστη.
Πρόκειται για έναν άδικο, πρόωρο, βασανιστικό θάνατο, όπου ανθούν οι ιατρικές αβλεψίες, οι παραβιάσεις της ιατρικής δεοντολογίας, η επιπολαιότητα και οι προσωπικές ανεπάρκειες. Όλα αυτά είναι στοιχεία που κακοποιούν ανεπιστρεπτί τον άνθρωπο και γεμίζουν με πόνο και τύψεις τους συγγενείς που παρασύρθηκαν και συγκατατέθηκαν σε αυτή την διαδικασία για τον δικό τους άνθρωπο.