Ελληνική πολιτεία και ΕΕ επιβάλλουν λογοκρισία στον αντίλογο για τα ΛΟΑΤΚΙ+ ζητήματα

      

Την ίδια ώρα, οι ΗΠΑ, με πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου δικαστηρίου, προστατεύουν την ελευθερία του λόγου των θεραπευτών, και υποστηρίζουν τις παρεμβάσεις τους (θεραπείες μεταστροφής) στα παιδιά που εκδηλώνουν δυσφορία φύλου.

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Εδώ και χρόνια είμαστε αποδέκτες της συντονισμένης προσπάθειας των ΜΜΕ και της πολιτείας να κανονικοποιηθούν οι ΛΟΑΤΚΙ+ επιλογές και να ποινικοποιηθεί η αντίρρηση. Η αντίθετη άποψη χαρακτηρίζεται ως «κακοποίηση», «ψευδής δήλωση» και φτάνει να αποτελεί ποινικό αδίκημα. Η έκφραση αντίθεσης ή επιφύλαξης, η γονεϊκή αγωγή, η θρησκευτική και ψυχολογική συμβουλευτική, η ελεύθερη έκφραση, χαρακτηρίζονται «ψευδοεπιστήμη», «πρακτικές μεταστροφής». Σύμφωνα με δημοσιεύματα⁽¹⁾ η Ελλάδα παρουσιάζει το υψηλότερο ποσοστό προσπάθειας «μεταστροφής» ατόμων που επιθυμούν να ανήκουν στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα στην ΕΕ, στο 38%, και αυτός είναι λόγος για τον οποίο η πατρίδα μας θα έπρεπε να νιώθει ντροπή.

Τί είναι η προσπάθεια μεταστροφής;

Προσπάθεια μεταστροφής είναι όταν άνθρωποι από την οικογένεια, από την θρησκευτική κοινότητα, ψυχίατροι, ψυχολόγοι ή άλλοι σύμβουλοι ή φίλοι, οποιοσδήποτε…, εκφράσει αντίρρηση, σχολιάσει ή κινηθεί ώστε να αποτραπεί μια ΛΟΑΤΚΙ+ σεξουαλική επιλογή ή πρακτική. Αυτός ο άνθρωπος στοχοποιείται, αναφέρεται και χαρακτηρίζεται ως «κακοποιητής». Στα τέλη Ιανουαρίου, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, ο φορέας προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ηπείρου με έδρα το Στρασβούργο, ενέκρινε ψήφισμα με το οποίο μεταξύ των άλλων «πρέπει επίσης να θεσπιστούν μηχανισμοί παρακολούθησης και αναφοράς…» και να υπάρξει «…ενθάρρυνση της έρευνας και της συλλογής δεδομένων σχετικά με την επικράτηση και τον αντίκτυπο των πρακτικών μεταστροφής», με λίγα λόγια ενθαρρύνεται επίσημα ο χαφιεδισμός της άποψης και όποιος τολμήσει να εκφράσει ή να προτείνει αντίθεση κινδυνεύει με καταγγελία, τιμωρία ή εκδικητικά αντίποινα.

Αυτές οι απειλές μπορεί να αφορούν στα μέλη της οικογένειας, της εκκλησίας, έναν παιδαγωγό, έναν επιστήμονα, μία επιχείρηση, οποιονδήποτε δεν συμφωνεί με το να γίνεται «σημαία» η δημόσια ΛΟΑΤΚΙ+ συμπεριφορά (όπως και οποιαδήποτε σεξουαλική συμπεριφορά), υποδεικνύει τις «αδυναμίες» τέτοιων επιλογών ή τις διερευνά, με στόχο να θεραπεύσει τις συνυπάρχουσες παθολογίες ή να εναρμονίσει την σεξουαλικότητα με την βιολογία, για όσους το επιθυμούν.

Το βασικό επιχείρημα που δικαιολογεί αυτή την στάση, σύμφωνα με την Helena Dalli, πρώην Ευρωπαία Επίτροπο για την Ισότητα και πρώην Υπουργό Ευρωπαϊκών υποθέσεων και ισότητας της Μάλτας είναι πως «η «διαφορετικότητα» δεν αποτελεί ελάττωμα», οπότε γιατί να διορθωθεί; Ήδη οκτώ κράτη μέλη, μεταξύ των οποίων το Βέλγιο, η Κύπρος, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ελλάδα (Μάιος του 2022), η Μάλτα, η Πορτογαλία και η Ισπανία έχουν απαγορεύσει τις «θεραπείες» μεταστροφής, δηλ. οποιαδήποτε προσπάθεια να μεταβληθεί η ΛΟΑΤΚΙ+ συμπεριφορά.

Το εάν αποτελεί ή όχι ελάττωμα μια συμπεριφορά εξαρτάται από το περιεχόμενο που δίνεται στην έννοια «ελάττωμα», αλλά αυτό δεν είναι το αντικείμενο του άρθρου. Σκοπός μας είναι να δώσουμε τους σοβαρούς λόγους για τους οποίους δικαιούται κάποιος να έχει επιφυλάξεις απέναντι στην ΛΟΑΤΚΙ+ συμπεριφορά και να υπερασπιστούμε το δικαίωμα, ή ακόμη και την υποχρέωσή του να εκφράζεται και να ενημερώνει ελεύθερα. Θα δούμε ακόμη εάν οι συγκεκριμένες σεξουαλικές επιλογές είναι δυνατόν να αλλάξουν, και θα εκφράσουμε την άποψή μας για το αν είναι προς όφελος του ανθρώπου – ιδίως των παιδιών - να συγκατατιθέμεθα στις σεξουαλικές τους επιλογές.

Ποιοι είναι οι λόγοι για τους οποίους η ΛΟΑΤΚΙ+ συμπεριφορά μπορεί να μην θεωρείται επιθυμητή;

• Ένας λόγος είναι πως τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, ειδικότερα της «Τ- trans » κατηγορίας, λόγω της ατομικής αντίληψης ότι ανήκουν σε άλλο φύλο, επεμβαίνουν στο σώμα τους με μια σειρά κοινωνικών, χημικών και χειρουργικών επεμβάσεων, οι οποίες τα βλάπτουν, τα ακρωτηριάζουν, τα παραμορφώνουν, τα στειρώνουν και τα καθιστούν ιατρικά εξαρτημένα εφ΄όρου ζωής. Άφθονες είναι οι μαρτυρίες για τις συνέπειες αυτών των επεμβάσεων στους transitioners και στις οικογένειές τους. Πολλοί μετανιώνουν, (detranstitioners), αλλά η επάνοδος στη κανονικότητα δεν είναι πάντα εύκολη ούτε πλήρως δυνατή.⁽²⁾
• Ο ιατρικός κόσμος, χειρουργοί, αισθητικοί, πλαστικοί, ενδοκρινολόγοι, ψυχολόγοι, και άλλοι συνεργάτες τους, δεν είναι άμοιροι ευθυνών για την προσβολή του ανθρωπίνου σώματος και της ψυχής εκείνων των οποίων τις επιλογές «επιβεβαίωσαν» με τις πρακτικές τους, χωρίς να ερευνήσουν πρώτα τα αίτια της επιλογής, και ήδη κατηγορούνται και αποζημιώνουν για την κακοποίηση που προκάλεσαν με την αδιάκριτη επιβεβαίωση.⁽³⁾
• Αξίζει ακόμη να καταλάβουμε πως κάθε φορά που μία ΛΟΑΤΚΙ+ συμπεριφορά προβληματίζει μια οικογένεια και εκφράζει την αντίθεσή της, (είτε αυτή αφορά παιδί, είτε αφορά σύζυγο), εάν αυτός ο προβληματισμός δεν ληφθεί σοβαρά υπόψη, αυτό συνιστά κακοποίηση αυτής της ίδιας της οικογένειας. Το φαινόμενο της περιφρονημένης και απαξιωμένης οικογένειας (που πονά για ένα παιδί ή έναν σύζυγο, αλλά υπομένει γιατί τάχα αυτός θα αυτοκτονήσει…) περιγράφει άριστα η παιδοψυχίατρος Dr. Myriam Grossman στο βιβλίο της “Lost In Trans Nation”.⁽⁴⁾
• Πολλά άτομα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας έχουν υποκείμενα ψυχολογικά προβλήματα, είναι αυτιστικά, εξαρτημένα από την πορνογραφία, πάσχουν από κατάθλιψη, διατροφικές διαταραχές, είναι σεξουαλικά κακοποιημένα, έχουν δύσμορφα ή δυσλειτουργικά χαρακτηριστικά του φύλου, ενδοκρινικές διαταραχές, μεγάλωσαν σε παθολογικό οικογενειακό περιβάλλον και συμβαίνει η σεξουαλική τους συμπεριφορά να κατευθύνεται από αυτές τις δύσκολες καταστάσεις.⁽⁵⁾ Τη κακή ψυχολογία δεν την προκαλεί με κανένα τρόπο ο στιγματισμός του κόσμου και επεμβάσεις όπως χορήγηση ορμονών ή αποδοχή της διαφορετικής συμπεριφοράς δεν είναι δυνατόν να τα θεραπεύσουν.⁽⁶⁾ Αρκετοί υποφέρουν από τις έλξεις προς το ίδιο φύλο, οι οποίες είναι ανεπιθύμητες και θέλουν να απαλλαγούν.⁽⁷⁾ Αν δεν επιτρέπεται να αντιμετωπισθούν όλα αυτά τα θέματα και υπάρχει λογοκρισία στην θεραπευτική, αυτό ακριβώς είναι που συνιστά κακοποίηση και περιφρόνηση του ανθρώπου.
• Είναι κατανοητό ότι τα ομόφυλα ζεύγη δεν μπορούν να κάνουν δικές τους οικογένειες, αλλά χρησιμοποιούν το σώμα και το γενετικό υλικό άλλων για να αποκτήσουν παιδιά μέσα από συνθήκες αγοραπωλησίας και γονεϊκής στέρησης. Τα παιδιά που αποκτούν, εκ των προτέρων στερούνται είτε την πατρική, είτε την μητρική φροντίδα και αποκτώνται με στόχο να «επιβεβαιώσουν» τις σεξουαλικές επιλογές των ενηλίκων. Αυτό δεν είναι κακοποίηση των παιδιών;⁽⁸⁾
• Τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα είναι στατιστικά περισσότερο εκτεθειμένα σε λοιμώδη νοσήματα, ασταθείς σχέσεις, χρήση ουσιών,⁽⁹⁾ πέρα από τα ψυχολογικά ζητήματα που χρήζουν εξειδικευμένης ψυχιατρικής προσέγγισης⁽¹⁰⁾. Μήπως η έλλειψη ενημέρωσης και παροχής βοήθειας είναι η πραγματική κακοποίηση;
• Ο ΛΟΑΤΚΙ+τρόπος ζωής δεν αρέσει στον Θεό. Το σώμα σε αυτές τις πρακτικές δεν χρησιμοποιείται με τις προδιαγραφές και για το σκοπό για τον οποίο πλάσθηκε αλλά και όλη η προσωπικότητα του ανθρώπου αλλοτριώνεται: «Ἢ οὐκ οἴδατε ὅτι ἄδικοι θεοῦ βασιλείαν οὐ κληρονομήσουσι; μὴ πλανᾶσθε· οὔτε πόρνοι οὔτε εἰδωλολάτραι οὔτε μοιχοὶ οὔτε μαλακοὶ οὔτε ἀρσενοκοῖται οὔτε πλεονέκται... βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσιν.» Αυτό για κάποιους ίσως δεν έχει σημασία, για όσους όμως επιθυμούν - από συνειδητή επιλογή- να είναι κοντά Του και αναγνωρίζουν την αξία της εν Χριστώ ζωής, αυτή η πληροφορία έχει μεγάλη αξία.

Συνεπώς, η «ΛΟΑΤΚΙ+ επιλογή» δεν είναι άλλη μια έκφραση σεξουαλικότητας. Η αποδοχή και συμμόρφωση με αυτή οδηγεί με πολλούς τρόπους σε κακοποίηση ανθρώπων. Γιατί λοιπόν ποινικοποιήθηκε και απαγορεύτηκε η ενημέρωση και η ενθάρρυνση προς υγιέστερες εκφράσεις σεξουαλικότητας;

Ωστόσο, ίσως κάποιοι αναρωτηθούν:

Είναι δυνατόν να αλλάξει η ΛΟΑΤΚΙ+ συμπεριφορά;

Ναι, η ΛΟΑΤΚΙ+ συμπεριφορά μπορεί να αλλάξει εφόσον υπάρχει επιθυμία, συγκατάθεση και κατάλληλη βοήθεια. Πολλοί άνθρωποι άλλαξαν, χαίρονται για αυτή την αλλαγή και το ομολογούν δημόσια. ⁽¹¹⁾  Για ποιο λόγο να στερηθεί την αλλαγή αυτός που την επιθυμεί; Δεν είναι μια τέτοια ματαίωση από μόνη της κακοποίηση; ^(12,13)  Τελικά, γιατί η κακοποίηση του ανθρωπίνου σώματος μέσα από trans επεμβάσεις και μή φυσική του χρήση θεωρείται «δικαίωμα» και η βοήθεια προς την φυσική του χρήση θεωρείται κακοποίηση;

Έχουμε δικαίωμα της άποψης και ελευθερία του λόγου;

Οι γονείς έχουν όχι απλά δικαίωμα αλλά και υποχρέωση να προσφέρουν αγωγή στα παιδιά τους, να τα ενημερώνουν, να κλείνουν τις πληγές τους και να τα κατευθύνουν προς το βέλτιστο σύμφωνα με τις αρχές τους. Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας και όσοι αγωνίζονται μέσα σε αυτήν έχουν δικαίωμα και πνευματική υποχρέωση να διδάσκουν τις σωτήριες πνευματικές αλήθειες. Οι θεραπευτές έχουν υποχρέωση να απαλύνουν το πόνο και την δυσφορία, πάντα με όρους επιστημονικής καθαρότητας. Όσοι επιζητούν την αλλαγή για τον εαυτό τους πρέπει να μπορούν να την λαμβάνουν. Τα παιδιά έχουν δικαίωμα να βοηθηθούν με όρους επιστήμης και όχι ιδεολογικού ή νομικού καταναγκασμού. Ας σημειωθεί ότι με πρόσφατη ανακοίνωσή του, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, SCOTUS, υποστηρίζει το δικαίωμα των θεραπευτών στην ελευθερία του λόγου και συμφωνεί ότι η απαγόρευση της λεγόμενης «θεραπείας μετατροπής» υπονομεύει το επιστημονικό έργο των θεραπευτών με τα παιδιά. ⁽¹⁴⁾

Ολοκληρώνοντας, καταθέτουμε ότι η λογοκρισία του αντιλόγου και η στοχοποίηση των από χρόνων εφαρμοζόμενων εντίμων και διαφανών θεραπευτικών πρακτικών, δεν είναι σε καμία περίπτωση αποδεκτές. Η προσπάθεια να χειραγωγηθεί μια κοινωνία, η Εκκλησία, ο επιστημονικός κόσμος, η ίδια η συνείδηση του λαού μας και να επιβληθεί ο ολοκληρωτισμός στο τρόπο σκέψης και οι τακτικές ιδεολογικής κατασκοπείας και συκοφαντίας μας βρίσκουν αντίθετους. Δεν συμβιβαζόμαστε με το ψέμα, δε συνεργούμε στην προσβολή του ανθρώπου, δεν ενδίδουμε σε ιδεολογικά κατευθυνόμενες θέσεις.

Τέλος, παραθέτουμε εδώ τους λόγους για τους οποίους συνιστά κακοποίηση των παιδιών της κατηγορίας «με σύγχυση φύλου» ή αλλιώς trans παιδιών, η έλλειψη κατάλληλης επιστημονικής καθοδήγησης και η κοινωνική αποδοχή της σύγχυσης εκ μέρους του περιβάλλοντος. ⁽¹⁵⁾
 

ΑΠΟΔΕΙΚΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ «ΝΕΟΥ ΦΥΛΟΥ» ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Σεπτέμβρης 2025, biologicalintegrity.org

ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΗ;

Η κοινωνική επιβεβαίωση, στα πλαίσια της επιβεβαίωσης της σεξουαλικής ταυτότητας ενός ανηλίκου,​ περιλαμβάνει την υποστήριξη μιας ταυτότητας ενός παιδιού ή εφήβου, η οποία είναι αντίθετη με το βιολογικό του φύλο, συγχρόνως με την υποστήριξη της αλλαγής στο όνομα, στις αντωνυμίες προσφώνησης, στο στυλ των μαλλιών και στα ενδύματα, ώστε να ταιριάζουν περισσότερο στην ταυτότητα φύλου που νομίζει ότι έχει το παιδί.

Τα παιδιά που αισθάνονται άβολα με το βιολογικό τους φύλο θα αισθανθούν ανακούφιση αν δεν επιβεβαιωθουν κοινωνικά ή ιατρικά.

Τα περισσότερα παιδιά και έφηβοι με δυσφορία φύλου, ως επί το πλείστον, ξεπερνούν αυτές τις νοητικές και συναισθηματικές αντιφάσεις, μέσα από την κανονική αναπτυξιακή διαδικασία της εφηβείας.

• Η αποκατάσταση είναι ο κανόνας, χωρίς την «επιβεβαίωση», όπως τεκμηριώνει ο Zucker στο άρθρο του «Ο Μύθος της Σταθερότητας».¹⁶
• Στο μεγαλύτερο ως σήμερα δείγμα αγοριών που παραπέμφθηκαν σε κλινική για την δυσφορία φύλου τους, το ποσοστό αποδοχής του βιολογικού τους φύλου έφτασε τελικά στο 87,8%.¹⁷
• Οι οδηγίες της American Endocrine Society, η οποία υποστηρίζει την μετάβαση φύλου, το 2017, δηλώνουν: «...Η δυσφορία φύλου… δείχνει να επιμένει στην εφηβεία σε μία μειοψηφία παιδιών.»¹⁸
• Μια διαχρονική μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Croningen στην Ολλανδία που αφορούσε σε 2772 εφήβους (που στρατολογήθηκαν από μία ψυχιατρική κλινική), ηλικίας 11 έως 22-26 ετών, κατέληξε: «Στις αρχές της εφηβικής ηλικίας το 11% των  συμμετεχόντων ανέφεραν μη ικανοποίηση από το φύλο τους. Αυτή η αντίληψη μειωνόταν με την πάροδο της ηλικίας και  κατέληξε στο 4% στην τελευταία  παρακολούθηση (γύρω στην ηλικία των 26 ετών).»¹⁹ Ακόμα και σε αυτή την ομάδα ψυχιατρικών ασθενών, για την οποία δεν είχαν προβλεφθεί παρεμβάσεις και στην οποία η «επιβεβαίωση» ήταν πλέον πιθανή αντιμετώπιση, η «μη ικανοποίηση» από το βιολογικό φύλο μειώθηκε ουσιαστικά από την πρώιμη εφηβική ηλικία έως την ενηλικίωση.

Η πρώιμη κοινωνική επιβεβαίωση δεν συνιστάται ακόμη και από οργανισμούς που προωθούν τη τρανς ταυτοποίηση:

• Το εγχειρίδιο της American Psychological Association πάνω στην σεξουαλικότητα «Handbook on Sexuality», δηλώνει: «Ο πρόωρος καθορισμός της ταυτότητας φύλου θα έπρεπε να αποφεύγεται.
• Η πρώιμη κοινωνική μετάβαση (π.χ αλλαγή ρόλων του φύλου…) θα έπρεπε να προσεγγιστεί με προσοχή ώστε να μην αποκλείεται αυτό το στάδιο ανάπτυξης μιας (τρανς) ταυτότητας φύλου..»

Η κοινωνική «επιβεβαίωση» έχει επίδραση στην ανάπτυξη του εγκεφάλου:

• Οι άνθρωποι είναι κοινωνικά όντα, με ανάγκη για κοινωνική σύνδεση και συνεπώς ο εγκέφαλος είναι δομημένος ώστε οι αποφάσεις τους να επηρεάζονται από το κοινωνικό περιβάλλον του ατόμου.
• Η κοινωνική συμμόρφωση οδηγεί σε συναισθήματα ευχαρίστησης από το σύστημα ανταμοιβής του εγκεφάλου, τα οποία και την ανατροφοδοτούν.

Η κοινωνική «επιβεβαίωση» από ενήλικες τους οποίους τα παιδιά εμπιστεύονται, δρα παραπλανητικά.  

• Τα παιδιά πρέπει να μάθουν πώς να ξεχωρίζουν την πραγματικότητα από την φαντασία και αυτό το κάνουν ενσωματώνοντας πληροφορίες από το περιβάλλον τους και από τους ενήλικες που εμπιστεύονται.
• Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται στα παιδιά με επιστημονικό τρόπο​ από έναν ενήλικα που εμπιστεύονται είναι περισσότερο πιθανό να θεωρηθούν ως πραγματικότητα, ακόμη και αν είναι αντιεπιστημονικές.

Η κοινωνική «επιβεβαίωση» δεν βελτιώνει την ψυχική υγεία ενός παιδιού:

• Μια μελέτη των Wong, et al. με 226 δυσφορικά ως προς το φύλο τους παιδιά, τα οποία έκαναν κοινωνική μετάβαση και συγκρίθηκαν με εκείνα που δεν είχαν κάνει μετάβαση, κατέληξε με τους συγγραφείς να δηλώνουν: «Υπάρχει ελάχιστη απόδειξη ότι η ψυχολογική κατάσταση είναι καλύτερη συγκρινόμενη με εκείνων που δεν έκαναν μετάβαση.»²¹
• Μία άλλη συστηματική ανασκόπηση μελετών, επί των αποτελεσμάτων της κοινωνικής μετάβασης παιδιών και εφήβων, από το University of York στο Ηνωμένο Βασίλειο διαπίστωσε ότι ανευρέθησαν μόνο 11 μελέτες, οι οποίες σύμφωνα με τους ερευνητές «ήταν χαμηλής ποιότητας», ενώ δεν υπήρχαν διαθέσιμες προοπτικές μελετών. Οι συγγραφείς κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι, « Συνολικά, οι μελέτες δεν κατέδειξαν διαφορές στα θέματα ψυχικής υγείας για τα παιδιά που έκαναν κοινωνική μετάβαση (σε σύγκριση με όσα δεν έκαναν) σε όλες τις παραμέτρους που εξετάσθηκαν.» ²¹

Η κοινωνική επιβεβαίωση δεν είναι μια ουδέτερη​ παρέμβαση, αλλά μάλλον οδηγεί σε επιμονή της δυσφορίας φύλου:

• Όταν αξιόπιστοι - στα μάτια του παιδιού- ενήλικες επιβεβαιώνουν την δυσφορία φύλου του, είναι πολύ πιο πιθανό ότι το παιδί θα επιμείνει σε αυτή. Μια μελέτη σε 127 εφήβους οι οποίοι διαγνώσθηκαν με δυσφορία πριν την ηλικία των 12 ετών στο Άμστερνταμ (Ολλανδία), κατέληξε ότι όσοι επιβεβαιώθηκαν στο «νεό φύλο» τους ήταν πιθανότερο να παραμείνουν στην δυσφορία τους. Και τα τέσσερα παιδιά που έκαναν κοινωνική «μετάβαση» επέμειναν στην δυσφορία τους, ενώ μόνο 35% από τα 123 παιδιά που δεν έκαναν κοινωνική «μετάβαση» παρέμειναν. ²²
• Άλλη μία μελέτη από το Πανεπιστήμιο της Washington διαπίστωσε ότι τα παιδιά τα οποία είχαν προχωρήσει σε κοινωνική μετάβαση ήταν απίθανο να κάνουν απομετάβαση. Στο διαχρονικό Trans Youth Project, 317 νέοι μεταξύ 3 και 12 χρόνων έκαναν κοινωνική μετάβαση και παρακολουθήθηκαν για 5 χρόνια. «Οι περισσότεροι νέοι, (94%) ζούσαν ως binary τρανς νέοι κατά το χρόνο που έγινε η ανάλυση των δεδομένων».Ένας μικρός αριθμός νέων ζούσε ως cisgender (2,5%) ή non-binary (3,5%).²³
• Στη τελική της έκθεση, η Dr. Hillary Cass δηλώνει: «Τελικά, εκείνοι που έκαναν κοινωνική μετάβαση σε μικρότερη ηλικία, πριν ή και αφού παραπέμφθηκαν σε κλινική φύλου, ήταν περισσότερο πιθανό να προχωρήσουν στο μονοπάτι της ιατρικής μετάβασης».²⁴

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Οι κοινωνική επιβεβαίωση είναι μια ενεργός παρέμβαση η οποία συμβάλλει στην παραμονή της ασυμφωνίας ή και της δυσφορίας του φύλου και αυξάνει τις πιθανότητες το παιδί να προχωρήσει στους αναστολείς της εφηβίας, στις ορμόνες αντιθέτου φύλου, και σε σε άλλες βλαβερές τρανς παρεμβάσεις. Τα παιδιά πρέπει να έχουν την ευκαιρία να προχωρήσουν κανονικά στην εφηβεία τους, λαμβάνοντας κατάλληλες υπηρεσίες συμβουλευτικής και  ψυχικής υγείας, μετά τις οποίες το 80-90% των παιδιών θα αισθανθεί άνετα με το βιολογικό του φύλο.

Ας σημειωθεί ότι με πρόσφατη ανακοίνωσή του, το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ, SCOTUS, υποστηρίζει το δικαίωμα των θεραπευτών στην Ελευθερία του Λόγου και συμφώνησε ότι η απαγόρευση της λεγόμενης «θεραπείας μετατροπής» υπονομεύει το επιστημονικό έργο των θεραπευτών με τα παιδιά. ⁽²⁵⁾

Παραπομπές:

1. https://www.in.gr/2026/02/07/life/lgbtqi/sokaristika-stoixeia-gia-tis-therapeies-metastrofis-stin-ee-proti-ellada-sti-ntropiastiki-lista/
2. https://genspect.org/
3. https://nypost.com/2026/01/31/us-news/detransitioner-wins-2-million-against-new-york-docs-who-pushed-double-mastectomy/
4. https://www.thepublicdiscourse.com/2023/08/90538/
5. https://mumdadandkids.gr/vioithiki-iatriki/understanding-same-sex-attraction
6. https://www.observatoirepetitesirene.org/post/imporantes-d%C3%A9clarations-du-dr-riittakerttu-kaltiala-p%C3%A9dopsychiatre
7. https://mumdadandkids.gr/vioithiki-iatriki/reparative-therapy-how-healing-from-homosexuality-change-really-works
8. https://thembeforeus.com/justice-for-children-demands-gay-marriage-be-overturned/
9. https://www.cdc.gov/std/treatment-guidelines/msm.htm
10. https://genspect.org/finland-takes-another-look-at-youth-gender-medicine/
11. https://www.changedmovement.com/
12. https://mumdadandkids.gr/vioithiki-iatriki/reparative-therapy-how-healing-from-homosexuality-change-really-works?highlight=WyJcdTAzYmZcdTAzYmNcdTAzYmZcdTAzYzZcdTAzYzVcdTAzYmJcdTAzYmZcdTAzYzZcdTAzYjlcdTAzYmJcdTAzYWZcdTAzYjEiXQ==
13. https://mumdadandkids.gr/vioithiki-iatriki/sxetika-me-tin-apagorefsi-tis-epilogis-tis-therapeftikis-symvouleftikis-gia-ta-loatki-atoma-apo-to-ypourgeio-ygeias?highlight=WyJcdTAzYmZcdTAzYmNcdTAzYmZcdTAzYzZcdTAzYzVcdTAzYmJcdTAzYmZcdTAzYzZcdTAzYjlcdTAzYmJcdTAzYWZcdTAzYjEiXQ==
14. https://genspect.substack.com/p/the-us-supreme-court-upholds-therapists?utm_source=substack&publication_id=405214&post_id=194305914&utm_medium=email&utm_content=share&utm_campaign=email-share&triggerShare=true&isFreemail=true&r=247ldc&triedRedirect=true
15. Zucker, KJ. The myth of persistence: Response to “A critical commentary on follow-up studies and ‘desistance’ theories about transgender and gender nonconforming children” by Temple Newhook et al. International Journal of Transgenderism. 2018: 19(2), 231–245. Published online May 29, 2018. http://doi.org/10.1080/15532739.2018.1468293
16. Singh, D., Bradley, S. J., & Zucker, K. J. (2021). A follow-up study of boys with gender identity disorder. Frontiers in Psychiatry, 12, 632784. DOI: 10.3389/fpsyt.2021.632784
17. Hembree, W., Cohen-Kettenis, P. T., Gooren, L., et al. (2017). Endocrine treatment of gender-dysphoric/gender-incongruent persons: An Endocrine Society clinical practice guideline. Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism, 102(11), 3869–3903. DOI: 10.1210/jc.2017-01658
18. Rawee, P., Rosemalen, J. G. M., et al. (2024). Development of gender non-contentedness during adolescence and early adulthood. Archives of Sexual Behavior. Advance online publication. https://doi.org/10.1007/s10508-024-02817-5
19. Bockting, W. (2014). Transgender identity development. In D. Tolman & L. Diamond (Eds.), American Psychological Association handbook on sexuality and psychology (Vol. 1, pp. 744–768). American Psychological Association.
20. Wong, W. I., van der Miesen, A. I. R., Li, T. G. F., et al. (2019). Childhood social gender transition and psychosocial well-being: A comparison to cisgender gender-variant children. Clinical Practice in Pediatric Psychology, 7(3), 241–253. https://doi.org/10.1037/cpp0000285
21. King, W. M., & Gamarel, K. E. (2021). A scoping review examining social and legal gender affi rmation and health among transgender populations. Transgender Health, 6(1), 5–22. DOI: 10.1089/trgh.2020.0025
22. Steensma, T. D., McGuire, J. K., et al. (2013). Factors associated with desistance and persistence of childhood gender dysphoria: A quantitative follow-up study. Journal of the American Academy of Child & Adolescent Psychiatry, 52(6), 582–590. https://doi.org/10.1016/j.jaac.2013.03.016
23. Olson, K. R., Durwood, L., Horton, R., et al. (2022). Gender identity 5 years after social transition. Pediatrics, 150(2), e2021056082. https://doi.org/10.1542/peds.2021-056082
24. Cass Review. (2024, April). Independent review of gender identity services for children and young people: Final report. https://webarchive.nationalarchives.gov.uk/ukgwa/20250310143642/https://cass.independent-review.uk/
25. http://biologicalintegrity.org/wp-content/uploads/2025/09/Fact-Sheet.-Social-Affirmation.-9-25.pdf